۰.ترجمه: گريختن از آنچه به آن طاقت و پاى ندارند از سنّت پيغمبران است.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 4، ص 118؛ شرح بحر العلوم، ج 6، ص 44)
۳۴۸.فَرَغَ اللّه ُ مِن أَربَعٍ مِنَ الخَلقِ وَالخُلقِ وَالأَجَلِ وَالرِّزقِ.
۰.[ ترجمه: خداوند مقرّر فرمود بندگان را چهار چيز صورت و سيرت و مدّت (عمر) و روزى را.]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 4، ص 385؛ جامع الصغير، ج 2، ص 64)
۳۴۹.فَرَغَ اللّه ُ إِلى كُلِّ عَبدٍ مِن خَمسٍ مِن عَمَلِهِ وَأَجَلِهِ وَأَثَرِهِ وَمَضجَعِهِ وَرِزقِهِ لا يَتَعَدّيهُنَّ عَبدِي.
۰.[ ترجمه:خداوند معين فرمود براى هر بنده اى پنج چيز را عملش را و عمرش را و اثرش را و خوابگاهش و روزيش را.]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 4، ص 385؛ جامع الصغير، ج 2، ص 64 ـ با تغييرى)
۳۵۰.فَضلُ القُرآنِ عَلى سائِرِ الكَلامِ كَفَضلِ اللّه ِ عَلى خَلقِه.
۰.ترجمه: فضل قرآن بر ديگر كلام ها چنان است كه فضل خداى بر خلقانش.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 1، ص 7؛ جامع الصغير، ج 2، ص 64)
۳۵۱.فَمَن فَعَلَ ذلِكَ شَيئاً فَأُقِيمَ عَلَيهِ الحُدُودُ فَهُوَ كَفّارَةٌ لَهُ وَمَن سُتِرَ عَلَيهِ فَأَمرُهُ إِلَى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ إِن شاءَ غَفَرَ لَهُ وَإِن شاءَ عَذَّبَهُ.
۰.ترجمه: هر كه از اين كباير ارتكاب چيزى كند حَد بر او برانند آن كفّارت باشد او را و هر كه را پرده به او فرو گذارند كار او با خداست اگر خواهد بيامرزد و اگر خواهد عذابش كند.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 2، ص 27)
۳۵۲.قاتَلَ اللّه ُ أَقواماً أَقسَمَ لَهُم رَبُّهُم بِنَفسِهِ فَلَم يُصَدِّقُوهُ.
۰.ترجمه: بكشاد خداى قومى را كه خداى تعالى براى ايشان به خود قسم ياد كرد
باورش نداشتند.
