(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 113)

۱۰۵۳.انس مالك روايت كند كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«مبالغه كن در غسل جنابت كه تحت كلّ شعرة جنابة كه در زير هر موئى جنابتى هست».
گفتم يا رسول اللّه چگونه مبالغه كنم. گفت: «سيراب بكن بنهاى موى را و ظاهر اندامت پاك كن تا چون از غسلگاه بيرون آيى، از گناه بيرون آمده باشى».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 2، ص 113 ـ 114)

۱۰۵۴.عبدالرحمن بن سمره گفت رسول عليه السلام در مسجد آمد روزى ما در مسجد بوديم، گفت:«دوش خواب عجب ديدم. مردى را ديدم از امّت من و پيغمبران ديدم حلقه حلقه نشسته، هر گه كه خواست تا در حلقه شود براندند او را، غسل جنابتش بيامد و دست او بگرفت و او را در پهلوى من بنشاند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 2، ص 114)

۱۰۵۵.ابو سعيد خدرى روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«در بنى اسرائيل هر كه او را زنى بودى و خدمتكارى و اسبى، او را پادشاه خواندندى».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴
، ج 1، ص 125)

۱۰۵۶.رسول عليه السلام گفت:«اى فرزند! آدم تو را در دنيا چندان بس كه سدّ جوعت كند و عورتت باز پوشد و اگر خانه باشد با او شوى، آن كارى باشد و اگرت اسبى باشد كه بر نشينى، آن چيزى تمام باشد تو را پاره اى نان و سبوى آب ازارى عورت پوش مسلم است و آنچه بالاى آن است، حساب باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 2، ص 1225)

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 113)

۱۰۵۰.عبدالرحمن بن سمرة الانصارى گفت يك روز رسول صلى الله عليه و آله در مسجد آمد و گفت:«من خواب عجب ديدم: مردى را ديدم از امّت من كه درهاى عذاب گور بر او گشاده بودند وضو و طهارت و نماز او بيامد و او را از آن برهانيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 113)

۱۰۵۱.ابوذر غفارى روايت كند از اميرالمؤمنين عليه السلام كه او گفت جماعتى از احبار يهودان به نزديك رسول آمدند و گفتند:يا محمّد! خبر ده ما را تا چرا از آب منى غسل بايد كردن و از بول و غايط نبايد كردن و اين پليدتر است از آن. رسول عليه السلامگفت: «براى آن كه چون آدم عليه السلام از درخت گندم بخورد، آن در عروق و عصب او آب منى گشت. چون آدمى مجامعت كند، اين آب از بن هر مويى از آن نزول كند. خداى تعالى اين غسل بر او واجب كرد تا طهارت و كفّارت او باشد از معاصى و شكر آن باشد كه خداى تعالى آن نعمت بر او كرده به اصابت آن لذّت كه به او رسيد عند انزال آن آب».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳
، ج 1، ص 113)

۱۰۵۲.گفتند:اكنون خبر ده ما را از ثواب آن كس كه او غسل جنابت كند. گفت: «مؤمن چون نيّت غسل جنابت كند، خداى تعالى براى او در بهشت كوشكى بنا كنند و هيچ بنده و پرستارى نباشد كه او قيام كند به غسل جنابت و الاّ خداى تعالى با فرشتگان مباهات كند، گويد: فرشتگان من! به بنده و پرستار من نگرى كه به غسل جنابت قيام كرده است براى فرمان من و از سر اعتقادش كه من خداوند اويم. گواه باشى كه من بيامرزيدم او را و به هر مويى كه بر اندام او است و بر سَرِ او هزار
حسنتش بنوشتم و هزار سيّئتش بستردم و هزار درجتش به رفع كردم».