۱۰۸۸.رسول عليه السلام گفت:«سنّت كردم كه چون نماز فريضه كنند، سه تكبير كنند در عقب هر نمازى فريضه».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 2، ص 208)
۱۰۸۹.رسول عليه السلام گفت كه:«نفس شما را بر شما حقّى هست، حقّ او را رها مكنيد: روزه داريد و روزه بگشاييد و نماز كنيد و نيز بخوابيد كه من گاه روزه دارم و گاه ندارم و نماز كنم و بخسبم و گوشت و چربى خورم و با زنان خلوت كنم و سنّت و طريقه من اين است هر كه از سنّت من رغبت بگرداند، از من نيست».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲
، ج 2، ص 210)
۱۰۹۰.رسول عليه السلام گفت:«چه بوده است مردمانى را كه زنان بر خود حرام كرده اند و طعامهاى لذيذ و بوى خوش و خواب و ساير مشتهيات، امّا شما را نمى فرمايم كه چون زهّاد ترسايان باشيد كه در دين من ترك لحم نيست و تحريم زنان و نه اتّخاذ صوامع و سياحتِ امّت من روزه است و رهبانيّت ايشان جهاد است. خداى را پرستيد و شرك مياريد به او و حج كنيد و عمره كنيد و نماز به پاى داريد و روزه داريد ماه رمضان و بر استدامت باشد، آنان كه از پيش شما بودند، به تشديد هلاك شدند كه بر خود سخت بكردند، خداى بر ايشان سخت بكرد. اينها كه امروز در ديرها و صومعه هااند، بقاياى ايشان اند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 2، ص 210)
۱۰۹۱.عبداللّه عمر روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت كه:«هر كه در دنيا خمر خورد و توبه نكند از آن در قيامت از خمر بهشت محروم باشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 2، ص 218)
۱۰۹۲.عبداللّه عباس و ابوهريره روايت كردند كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه او در دنيا
خمر خورد، خداى تعالى بفرمايد تا در قيامت او را از زهر ماران و كژدمان شربت دهند كه چون به نزديك دهن برد، ناخورده گوشت رويش در آنجا افتد و چون خورده باشد، همه اعضا از يكديگر جدا شود و گوشت اندامش متأثر شود؛ چون مردارى كه سالها بر آمده باشد و ننتى و گندى از او پديد آيد كه اهل جمع به آن رنجور شوند. آنگه بفرمايد تا او را دوزخ برند، الاّ آن كس كه خمر خورد و خمر فشارد يا فرمايد كه فشارند و خمر فروشد و خورد و بردارد و آنكه به خانه او برند تا بفروشد و بهاى او خورد در اثم و بزه و عار آن راست اند و خداى تعالى از او نماز و روزه و حج و عمره نپذيرد و اگر بميرد مُصِر بر آن توبه ناكرده حق است بر خداى تعالى كه به هر شربت از آن، او را شربت دهد از صديد دوزخ و هر مسكر خمر است و خمر حرام است».
