(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 4، ص 287)

۱۴۳۴.ابو صالح روايت كرد از ابو هريره از رسول عليه السلام كه او گفت:«خداى تعالى گفت: بنهاده ام براى بندگان صالح، آنچه هيچ چشم نديده است و هيچ گوش چنان نشنيده است از آنچه كس را براى اطّلاع آن نداده اند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 4، ص 287)

۱۴۳۵.از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه السلام گفت:«هر كه او سورة الاحزاب بخواند و اهلش را بياموزد و زيردستان را، او را از عذاب گور امان دهند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 4، ص 292)

۱۴۳۶.قتاده روايت كرد از حسن از ابوهريره از رسول عليه السلام گفت:«من اوّل پيغمبرانم در خلقت و آخر ايشانم در بعثت».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 4، ص 299)

۱۴۳۷.از ابوسعيد خدرى كه رسول عليه السلام گفت:«اين ^۵ در حق پنج كس آمد: من و على و فاطمه و حسن و حسين».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 4، ص 327)

۱۴۳۸.عنان بن ربيع روايت كرد از عبداللّه عباس كه گفت:از رسول عليه السلام شنيدم كه او گفت: «خداى تعالى خلق را به دو قسمت و مرا در بهترين قسم كرد. «وَأَصْحابُ الَْيمِينِ ما أَصْحابُ الَْيمِينِ»^۷ : من بهترين اصحاب اليمينم، و آن گه آن دو قسمت را سه قسم كرد و مرا در بهترين اثلاث آن كرد. «فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ»^۸ الى قوله «أُولئِك
الْمُقَرَّبُونَ»^۹ : پس بهترين سابقانم. آن گه آن را به قبايل كرد و مرا در بهترين قبيله كرد و ذلك قوله «وَجَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَقَبائِلَ»^۱۰ : من بهترين و تقى ترين و گرامى ترين فرزندان آدمم و لا فخر. آن گاه قبايل را به بيوت كرد، خانه مرا بهترين خانه كرد».

۱۴۳۰.عبداللّه عمر گفت رسول عليه السلام گفت:«هر كه او تعقيب خواند ميان نماز شام و خفتن، خداى تعالى براى او دو كوشك بنا كنند در بهشت، هر يكى يك ساله راه در او چندان درختانِ ميوه باشد كه اهل دنيا از مشرق تا مغرب اگر حاضر آيند، ايشان را كفايت باشد و آن نماز تائبان باشد و آن را ساعت غفلت گويند و از جمله دعاى مستجاب كه آن را رد نكنند، دعايى بود كه ميان نماز شام و خفتن كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 4، ص 286)

۱۴۳۱.صادق عليه السلام روايت كرد از پدرانش از اميرالمؤمنين عليه السلام از رسول صلى الله عليه و آله او گفت:«وصايت مى كنم شما را به دو ركعت نماز بين العشائين، در ركعت اوّل الحمد يك بار و سيزده بار «إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ» و در دوم يك بار الحمد و پانزده بار «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» . هر كس كه اين نماز هر سال بكند، از محسنان باشد؛ اگر هر ماه بكند، از موقنان باشد؛ اگر هر شب آدينه بكند، از صالحان باشد؛ اگر هر شب بكند، مرا در بهشت مزاحمه كند و عدد ثواب او جز خداى نداند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 4، ص 286)

۱۴۳۲.معاذ جبل روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:« «تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ»^۳ ، در حقّ آنان آمد كه نماز شب كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 4، ص 286)

۱۴۳۳.شهربن حوشب روايت كرد از اسماء بنت عميس كه گفت:از رسول عليه السلامشنيدم كه گفت: «چون روز قيامت باشد و خلايق را در موقف عرض بدارند، منادى ندا كند از قبَل ربّ العزّة ندايى كه همه اهل جمع بشنوند: ليقيم الذين كانت تتجافى جنوبهم عن المضاجع برخيزيد. آنان كه شب خاستگان بوده اند در دنيا. جماعتى
برخيزند، اندك. گويد برخيزيد كسانى كه خداى را شكر كرده اند در سرّاء و صَرّاء جماعتى ديگر برخيزند اندك. ايشان هر دو گروه را به بهشت برند».