(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 61)

۱۵۴۶.راوى خبر گويد كه چون رسول صلى الله عليه و آله بادى سخت ديدى، گفتى:«اللّهم إِنّي أسئلك خيرها وخير ما أَرسلتَ به وأعوذُ بك من شرّها وشرّ ما أَرسلت به».
و اين دعا مى گفت و چون ابرى بودى و با او باد بودى، رسول صلى الله عليه و آله متغيّر شدى و مى ترسيدى. گفتند: يا رسول اللّه اين ترس تو چراست؟
گفتى: «مى ترسم كه بنا را كه چنان باشد كه دعا را بود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 63)

۱۵۴۷.ابو ثعلبة بن الخشنى روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«جنّيان بر سه نوع اند. بهرى پَر دارند در هوا مى پرند، و بهرى بر صورت ماران و سگان اند، و بهرى آن اند كه در سفر باشند. مى روند به جاى ها. چون قرآن بشنيدند و با نزديك قوم خود شدند، گفتند: اى گروه! كتابى شنيديم كه از پس موسى فرو فرستادند، راست دارنده آن كتابهاست كه پيش او فرستادند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 66)

۱۵۴۸.روايت است از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه سوره محمّد بخواند، واجب باشد بر خداى تعالى كه او را آب دهد از جويهاى بهشت».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 69)

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 47)

۱۵۴۳.روايت است از ابو أُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه سورة الاحقاف بخواند، خداى تعالى به عدد هر يكى كه در دنياست او را ده حسنه بنويسد و ده سيّئه بسترد و ده درجه رفع كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 48)

۱۵۴۴.حميد طويل گفت از انس كه عبداللّه سلام به نزديك رسول آمد در آن وقت كه رسول صلى الله عليه و آله از مكّه به مدينه شد و گفت:يا محمّد! من تو را از مسئله بخواهم پرسيد كه جواب مسائل كس نداند، مگر پيغمبرى. مرا خبر ده تا اوّل اشراط و اعلام قيامت چيست؟ و اوّل طعام كه اهل بهشت خورند چه باشد؟ و فرزندان كه آيند از مادر و پدر چرا بهرى با مادر مانند و بهرى با پدر؟ در حال جبرئيل آمد، خبر داد رسول را. رسول گفت: «يا عبداللّه ! جبرئيل مرا خبر داد».
عبداللّه گفت: جبرئيل دشمن ماست.
رسول صلى الله عليه و آله گفت: «اوّل اشراط قيامت آن باشد كه خداى تعالى خلقان را از مشرق به مغرب راند و امّا اوّل طعامى كه اهل بهشت خورند زياده جگر ماهى باشد. امّا شبه فرزند اگر آب مرد سابق بود، شبه او را بود و اگر آب زن سابق بود، شبه او را باشد».
عبداللّه سلام گفت: أَشهد أَن لا اله الاّ اللّه وأَشهد أَنّ محمّداً رسول اللّه .

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 52)

۱۵۴۵.در خبر است كه يك روز رسول صلى الله عليه و آله بر اهل صفّه و آن جماعتى درويشان بودند ملازم مسجد، مطلع شد و ايشان پاره هاى پوست و اديم بر جامه مى دوختند
از آنكه خرقه نداشتند، گفت:«حال امروز بهتر است از آنكه روزى آيد كه يكى از شما بامداد حلّه اى پوشد و نماز ديگر حلّه اى و بامداد جفنه اى پيش او آرند از طعام و نماز شام جفنه و خانه او به جامه ديبا چنان آراسته باشد كه خانه كعبه».
گفتند يا رسول اللّه ! نه آن بهتر باشد؟
گفت: «لابل اين بهتر باشد شما را اگر به او بايستيد».