۱۵۳۷.ابو هريره گفت كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«نمى دانم كه تبّع پيغمبر بود يا نبود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 34)

۱۵۳۸.روايت است از ابو أُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هر كه حم الجاثيه بخواند، خداى تعالى به نزديك حساب عورت او باز پوشد و روعت و ترس او امن گرداند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 36)

۱۵۳۹.ابو أُمامه روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«در زير سايه آسمان هيچ معبود را نه پرستيدند كه خداى آن را دشمن تر دارد از هوا».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 42)

۱۵۴۰.ابو هريره روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«خداى تعالى گفت: اى فرزند! آدم نگر تا نگويى نوميد باد روزگار كه روزگار منم و كار به من است كه شب و روز به من مى گردد. اگر خواهم فرو گذارم و اگر خواهم قبض كنم».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 44)

۱۵۴۱.در خبر آن است كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«روزگار را دشنام مدهيد كه افعالى كه شما با روزگار حوالت مى كنيد، افعال خداست (جلّ جلاله)؛ از مرگ و زندگانى و بيمارى و تندرستى و فراخى و توانگرى و درويشى و مانند اين».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 45)

۱۵۴۲.مجاهد روايت كرد از عبداللّه عمر كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«اوّل چيزى كه خداى تعالى آفريد، قلم بود و آن را از نور آفريد و طول او پانصد ساله راه باشد. آن گه لوح بيافريد و طول او پانصد ساله راه است. آن گه قلم را گفت: بر او بنويس، هر چه
خواهد بود تا قيامت و نام خلقان بنويس از برّ و فاجر و رطب و يابس».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 28)

۱۵۳۳.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«آجال از شعبان به شعبان قطع كنند تا كس باشد كه او زن كند و فرزند بزايد و نام او از صحيفه زندگان محو كنند و در جريده مردگان ثبت كرده شود. فوا عجباكم من كفن مغسول وصاحبه في السوق مشغول وكم من قبر محفور وصاحبه بالسرور ومغموركم من وجه ضاحك وصاحبه عنقريب هالك».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 29)

۱۵۳۴.حذيفة گفت كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«اوّل آيات و اعلام قيامت اين دود باشد و فرود آمدن عيسى عليه السلام از آسمان و آتشى كه پديد آيد از قعر عدن كه مردم را به محشر راند».
حذيفه گفت: يا رسول اللّه ! اين دود چه باشد؟ رسول صلى الله عليه و آله اين آيت بخواند: «فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ * يَغْشَى النّاسَ هذا عَذابٌ أَلِيمٌ»^۳ . دودى باشد كه همه زمين بگيرد از مشرق تا مغرب پر كند و چهل شبانه روز بماند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 30)

۱۵۳۵.انس روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هيچ مؤمن نباشد و الاّ براى او در آسمان دو دَر بود: درى كه از او روزى اش فرود آيد و درى كه از او عملش به بالا رود. چون بميرد، آن درها بر او بگريند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 32 ـ 33)

۱۵۳۶.شريح بن عبيد گفت از رسول صلى الله عليه و آله كه او گفت:«اسلام غريب پديد آمد و باز غريب شود. الا و مؤمن غريب نباشد كه هيچ مؤمن در غربت بنميرد كه او را آنجا خويش نباشد كه بر او بگريد الاّ آسمان و زمين بر او بگريند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ،
ج 5، ص 33)