(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 5، ص 110 ـ 111)
۱۵۶۰.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«آن خداى است كه مدحش زين باشد، دونش شين».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 5، ص 114)
۱۵۶۱.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«مرا نه براى شعر فرستاده اند و مفاخره نفرموده اند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 5، ص 114)
۱۵۶۲.ابو هريره گفت:رسول را صلى الله عليه و آله پرسيدند كه غيبت چه باشد؟
گفت: «آنكه كسى را چيزى گويند كه او را از آن كراهت باشد. اگر آن چيز در او بود، غيبت باشد و اگر نباشد، بهتان باشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 5، ص 124)
۱۵۶۳.جابر عبداللّه انصارى و ابو سعيد خدرى روايت كردند كه رسول صلى الله عليه و آلهگفت:«غيبت از زنا سخت تر است».
گفتند: يا رسول اللّه ! چگونه؟
گفت: «براى آنكه زانى از زنا كه توبه كند، خداى تعالى توبه او را قبول كند و صاحب غيبت اگر توبه كند، از او قبول نكنند و او را نيامرزند تا مغتاب او را عفو نكند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 5، ص 125 ـ 126)
۱۵۶۴.روايت است از زِرِّ بن حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول صلى الله عليه و آله فرمود كه:«هر كه سوره ق بخواند، خداى تعالى سكرات و شدايد مرگ بر او آسان كند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۶ ، ج 5، ص 129)
۱۵۶۵.حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب (صلوات اللّه و سلامه عليه) روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«جاى اين دو فرشته بر گوشهاى دهن آدمى است و زبان او
قلم ايشان است و آب دهنش مداد ايشان و آدمى خوض مى كند در آنچه او را به كار نيست و از خداى و از ايشان شرم ندارد».