(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 184)

۱۵۸۵.ابو اُمامه روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«دانيد تا خداى تعالى، چرا ابراهيم را وفادار خواند؟»
گفتند: خداى و پيغمبر عالم تر است.
گفت: «براى آنكه او بامداد چهار ركعت نماز كردى».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲
، ج 5، ص 184)

۱۵۸۶.رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى گفت: يابن آدم، اى فرزند آدم! عاجز مباش از آنكه به بامداد چهار ركعت نماز كنى تا من تو را از شرّ آن تا به آخر كفايت كنم».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 184)

۱۵۸۷.شهر بن حوشب روايت كرد از ابو هريره كه او گفت:يك روز رسول عليه السلامدر مسجد آمد و اصحاب را گفت: در چه كاريد؟ گفتند: نُفَكِّرُ في اللّه ؛ در خداى انديشه مى كنيم.
گفت: «تفكّر در خلق كنيد؛ در خداى مكنيد كه فكرت به او نرسد. خداى تعالى هفت آسمان بيافريد. ضخامت هر آسمان پانصد ساله راه و از آسمانى تا آسمانى پانصد ساله راه، و هفت زمين همچنين، و در آسمان هفتم او را دريايى است، عمقش چندان كه از زير هفتم زمين تا به بالاى آسمان هفتم، آسمان خداى را در آن دريا فرشته اى است كه آب تا به كعبش بيش نيست».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5،
ص 186)

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 177)

۱۵۸۰.در مسائل عبداللّه سلام هست كه او رسول عليه السلام را پرسيد از وصف شجره سدره منتهى گفت:«درختى است در آسمان هفتم برواند هزار هزار شاخ، و بر هر شاخ هزار هزار ازك است، و بر هر ازكى هزار هزار برگ است، در زير هر برگى هزار هزار كردوسى فرشته است، هر كردوسى اند هزار هزار».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 177)

۱۵۸۱.ابو هريره روايت كرد در حديث معراج كه رسول عليه السلام گفت در اين آيت كه:«آنچه به او رسد و او را باز پوشد، نورى باشد از انوار ملك (جلّ جلاله) و فرشتگان به مانند كلاغ كه بر او نشينند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 177)

۱۵۸۲.در خبرى ديگر آمد كه رسول عليه السلام گفت:«شب معراج به درخت سدرة منتهى رسيدم و شناختم كه آن درخت سدره است به برگ نبق درخت سدره است و نيز به نقش ديدم به مانند سبوهاى بزرگ و برگش مانند گوشهاى پيلان».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 177)

۱۵۸۳.ابو هريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«چون خداى تعالى نام كسى در جمله زناة بنويسد، آن لا محاله راست باشد. اگر به چشم نگرد، زناء چشم باشد و اگر به زبان گويد، زناء زبان، و اگر به لمس كند زناء دست باشد، و اگر سعى كند زناى پاى باشد، و اگر به فرج كند آن زناست و فاحشه، و الاّ آن ديگران لمم باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 181)

۱۵۸۴.سهل بن عبداللّه روايت كرد از پدرش از رسول صلى الله عليه و آله گفت:«خبر دهم شما را كه چون خداى تعالى ابراهيم را وفادار خواند؟»
گفتند: بگو يا رسول اللّه .
گفت: «هر بامداد و شبانگاه بگفتى: «فَسُبْحانَ اللّه ِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ * وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ»^۶ ».