۱۶۰۳.انس مالك روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى حور العين را از زعفران آفريد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 228)

۱۶۰۴.ابو اُمامه روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«هيچ مؤمن نباشد و الاّ او را هفتاد زن باشد از حور العين و هفتاد از ميراث اهل دوزخ. هر يكى را از ايشان اندامى باشد شَهى و مردان را آلتى بود كه ضعيف بود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 228)

۱۶۰۵.عبداللّه مسعود گفت از رسول عليه السلام كه گفت:«نورى در بهشت پديد آيد. اهل بهشت گويند: اين نور چيست؟ گويند: روشنايى دندان حورى است كه در روى شوهر خود بخنديد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 228)

۱۶۰۶.روايت كردند كه رسول عليه السلام گفت:«در بهشت درختى هست كه سوار تيز تك صد سال در سايه آن مى رود. هنوز به آخر نرسيده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 229)

۱۶۰۷.در خبر است كه رسول عليه السلام گفت:«هيچ ميوه از درختان بهشت باز نكنند، الاّ آنكه به جاى او دو چندان پديد آيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 229)

۱۶۰۸.ابو سعيد و ابو هريره گفتند:رسول عليه السلام گفت: «ارتفاع آن در هوا چنان باشد كه از زمين تا آسمان».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 5، ص 229)

۱۶۰۹.ابو هريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«اهل بهشت چون در بهشت روند، امرد باشند، سفيد روى، جعد موى، بر سنّ سى و سه سالگى، به خلق آدم، طول هر يك شصت گز بود، در پهنا هفت گز».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۷ ، ج 5، ص 230)

۱۵۹۸.در خبر است كه رسول عليه السلام گفت:«در بهشت خيمه ها باشد از زر سفيد به يك پاره، طول او در هوا شصت گز. در هر زاويه از آن خيمه، مؤمن را جفتى باشد كه او را ديگر كس نبيند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 218)

۱۵۹۹.انس مالك روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت كه:«شب معراج كه مرا به آسمان بردند، در بهشت جويها ديدم بر كنارهاى او خيمه ها زده از مرجان. از آنجا آواز بيرون آمد كه: السلام عليك يا رسول اللّه . من گفتم: يا جبرئيل! اينان كه اند؟ گفت: كنيزكان اند از حور العين. دستورى خواستند از خداى تعالى تا بر تو سلام كنند. خداى دستورى داد ايشان را. و گفت: مى گفتند: ما هميشه زندگانيم كه نمى ميريم هرگز و ما ناعمانيم كه به سختى نرسيم هرگز. زنان مردمان كريميم».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 5، ص 218 ـ 219)

۱۶۰۰.عبداللّه مسعود گفت:من از رسول عليه السلام شنيدم كه: «هر كه او سورة الواقعه بسيار گويد، هرگز درويش نشود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 5، ص 221)

۱۶۰۱.ابو سعيد خدرى روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«در بهشت مرغانى مى پرند كه هر يكى هفتاد هزار پر دارند. يكى از ايشان بيايد در آن حال كه مؤمن طعام خورد و بر صفحه او افتد و پرها بيفشاند. از هر پرى از آن لونى طعام بيرون آيد، از برف سفيدتر و از زبده نرم تر و از انگبين شيرين تر كه هيچ لونى با لونى نماند. آن گه بپَرد و برود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 5، ص 227)

۱۶۰۲.ابو سلمه گفت از رسول عليه السلام پرسيدم كه حور عين چه باشد؟
گفت:«زنانى سفيد روى فراخ چشم».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 5، ص 228)