(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 5، ص 317)
۱۶۴۵.ابو هريره روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هيچ كس از شما نباشد كه تمنّاى مرگ كند اگر نيكوكار باشد و اگر بدكار براى آنكه اگر نيكوكار باشد بود كه آن خير زياده كند و اگر بدكار باشد بود كه از آن توبه كند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 5، ص 318)
۱۶۴۶.جابر عبداللّه انصارى روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله «روزى از روزهاى آدينه بر منبر گفت:بدانيد كه خداى تعالى نماز آدينه بر شما واجب كرد فريضه اى مكتوب، در اين سال، در اين ماه، در اين روز، در اين مقام، در اين ساعت. هر كه رها كند در حيات من و از پس وفات من به امامى عادل، خداى شمل او را جمع مكناد و بركت مكناد بر او و او را حج مقبول نباشد و نه روزه و هر كه توبه كند خداى تعالى توبه اش نپذيرد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 5، ص 323)
۱۶۴۷.عبداللّه مسعود گفت:رسول صلى الله عليه و آله گفت: «همّت كردم كه مردى را بدارم تا نماز آدينه كند و من نگاه كنم تا كيست كه حاضر نمى آيد، بفرمايم تا خان ها بر ايشان بسوزند».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 5، ص 323)
۱۶۴۸.سلمان فارسى گفت كه رسول صلى الله عليه و آله گفت كه:«هر كه او روز آدينه غسل كند و خودش را پاكيزه كند و طيبى كه دارد بر خود كند و به نماز آدينه حاضر شود و چون امام حاضر آيد گوش به او كند، آنچه از ميان اين آدينه تا آن آدينه كرده است، بيامرزند او را».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 5، ص 323)
۱۶۴۹.عمران بن حصين روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه:«هر كه او غسل روز آدينه بكند
و چند ساعت به مسجد جامع شود، گناهان او مكفّر كنند. آن گه كه راه مسجد جامع برگيرد و به هر گامى كه بردارد، بيست ساله عمل بنويسند او را. چون از نماز آدينه فارغ شود، جواز دهند او را به دويست سال عمل».
