(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 2، ص 286)

۱۹۴۲.باقر عليه السلام گفت:«عذاب الهون تشنگى باشد در وقت مرگ».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 2، ص 310)

۱۹۴۳.باقر عليه السلام گفت:«معنى آنكه «يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ»^۳ آن است كه شياطين يكديگر را ببينند. بهرى بهرى را بياموزند آنچه خلق را به آن اغواء كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 2، ص 326)

۱۹۴۴.باقر عليه السلام گفت:كمينه شرك عبادت به ريا باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 2، ص 354)

۱۹۴۵.باقر عليه السلام گفت:«ما ظَهَرَ» زناست و «ما بَطَنَ» دوستى مردان با زنان بر وجه مخادنه و عاشق و معشوقى».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۶ ، ج 2، ص 355)

۱۹۴۶.صادق عليه السلام گفت:«اعراف كشبان و بهشتها باشد ميان بهشت و دوزخ. هر پيغمبرى و خليفه او را آنجا بدارند با گناهكاران امّتش؛ چنان كه امير لشگر را با لشگر بدارند. آنان كه محسنان امّت باشند، سبق برند و به بهشت شوند. خليفه رسول آن گناهكاران را گويد: بنگريد به برادران شما. آن محسنان كه سبق بردند، به بهشت اينان بر ايشان سلام كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۷ ، ج 2، ص 396)

۱۹۴۷.باقر عليه السلام گفت در تفسير«وَعَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ»^۸:باقر عليه السلام گفت در تفسير «وَعَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ»^۹ : «آن مردان ائمّه معصوم
باشند و پيغمبر ما در ميان ايشان بود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 2، ص 195 ـ 196)

۱۹۴۰.باقر عليه السلام گفت:«همه انواع قمار در او (ميسر) شود تا بازى كردن كودكان به جوز و كعب و نرد و شطرنج همه در اين شود».

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 2، ص 219)

۱۹۴۱.در تفسير«وَما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلاّ يَعْلَمُها وَلا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ...»^۳از
صادق عليه السلام روايت كردند كه:در تفسير «وَما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلاّ يَعْلَمُها وَلا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ...»^۴ از
صادق عليه السلام روايت كردند كه: «مراد به برگ افتاده، سقط است كه از شكم مادر بيفتد و مراد به حبّه در ظلمات زمين، فرزند است در تاريكى رحم مادر و مراد به رطب، آنچه از آن زنده ماند و بزايد و به يابس، آنچه نيست شود يا بميرد و مراد به كتاب، لوح محفوظ است».