(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 4، ص 390)
۱۹۹۴.از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كردند كه او گفت:«ظالم را براى آن تقديم كردند تا بدانند كه اعتماد بر كرم اوست. آن گه ذكر مقتصدان كرد كه ميان خوف و رجااند. آن گه ذكر سابقان كرد تا كس از عذاب او ايمن نباشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 4، ص 390)
۱۹۹۵.از حضرت اميرالمؤمنين (صلوات اللّه و سلامه عليه) روايت كردند كه او گفت:«چون او را از آيت پرسيدند، گفت: «ظالم آن است از ما كه از ما بيرون آيد و از ظالمان عطاء ستاند، و مقتصد آن است كه منكر نباشد به دل و زبان، و سابق آن است كه به تيغ بيرون آيد و امر معروف كند و نهى و منكر».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 4، ص 391)
۱۹۹۶.اصبغ نباته گفت از حضرت اميرالمؤمنين (صلوات اللّه و سلامه عليه) كه او گفت:«هر كه خواهد كه به مكيال تمام مزد بستاند، بايد كه آخر كلام او كه از مجلس برخيزد اين باشد كه بگويد: وَسَلامٌ على المرسلين والحمد للّه ربّ العالمين».
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 4، ص 453)
۱۹۹۷.حارث اعور روايت كرد از حضرت اميرالمؤمنين على (صلوات اللّه و سلامه
عليه) كه فرمود:«هيچ مردى را پيش من نيارند كه او بر داوود حواله زنِ اُوريا كند و الاّ او را دو حد زنم: حدّى براى نبوّت و حدّى براى اسلام».
