۰.ترجمه: من در ميان شما كتاب خداى رها كنم او رسنى است از خداى؛ هر كه پى او گيرد، بر ره راست باشد و هر كه رها كند آن را، بر ضلالت و گمراهى بود.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۱ ، ج 1، ص 615)
۱۶۴.إِنِّي عِندَاللّه ِ لَخاتِمُ النَّبِيّينَ وَإِنَّ آدَمَ لَمُنجَدِلٌ فِي طِينِهِ وَسَوفَ أُنَبِّئُكُم بِتَأوِيلِ ذلِكَ أَنَا دَعوَةُ أَبِي إِبراهِيمَ وَبَشارَةُ عِيسى وَرُؤيا أُمِّي إِنَّهُ خَرَجَ مِنها نُورٌ أَضاءَت بِهِ قُصُورُ الشّامِ.
۰.ترجمه: من به نزديك خدا خاتم پيغمبران بودم و آدم به خاك خلقت خود به خاك آلوده بود و شما را خبر دهم به تأويل آن و من دعاء پدرم ابراهيم و بشارت عيسى و خواب مادرم كه در خواب ديد نورى از او جدا شد كه قصور شام به آن روشن شد.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۲ ، ج 1، ص 208)
۱۶۵.أَوفُوا لِلحُلَفاءِ عُقُودَكُم أَلَّتِي عَقَدَت أَيمانُكُم.
۰.ترجمه: وفا كنى با حليفانتان به آنچه بر آن سوگند خورده باشى.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۳ ، ج 1، ص 760)
۱۶۶.أَوَّلُ ما يُوضَعُ فِي المِيزانِ الخُلقُ الحَسَنُ.
۰.ترجمه: اوّل چيزى كه در ترازو نهند، خوى نيكو باشد.
(تفسير ابوالفتوح رازى ۴ ، ج 5، ص 375؛ جامع الصغير، ج 1، ص 97)
۱۶۷.إِيّاكَ وَما يُعتَذَرُ مِنهُ.
۰.[ ترجمه: برحذر باش از آنچه در آينده بايد از آن عذرخواهى. ]
(تفسير ابوالفتوح رازى ۵ ، ج 2، ص 23)
۱۶۸.إِيّاكُم وَالحَذفَ فَإِنَّهُ لا يَبكَأُ العَدُوَّ وَلا يُصِيبُ الصَّيدَ وَلكِن يَفقَأُ العَينَ وَيَكسِرُ السِّنَّ.
