۱۹۵.تَفَكَّرُوا فِي الخَلقِ وَلا تَتَفَكَّرُوا فِي الخالِقِ فَإِنَّ التَّفَكُّرَ لا يُحِيطُ بِهِ.

۰.[ ترجمه: در آفريدگان تفكّر كنيد و در آفريننده تفكّر نكنيد همانا فكر بدو احاطه ندارد.]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 5، ص 186؛ قصص الانبياء ثعلبى، طبع مصر، ص 10؛ جامع صغير، ج 1، ص 131) ، به نقل از احاديث مثنوى اين حديث با اختلافى به اين شرح نيز آمده:

۰.تَفَكَّرُوا فِى خَلْق اللّه ِ وَلا تَفَكَّرُوا فِى اللّه ِ فَتَهْلِكُوْا.

۰.تَفَكَّرُوْا فِى آلاءِ اللّه ِ وَلا تَفَكَّرُوا فِى اللّه ِ.

۰.ترجمه: تفكّر در خلق كنيد، در خداى مكنيد كه فكرت به او نرسد.

(جامع صغير، ج 1، ص 131؛ كنوز الحقائق، ص 52)

۱۹۶.تَجافَوا عَن ذَنبِ السَّخِيِّ فَإِنَّ اللّه ِ أَخَذَهُ بِيَدِهِ كُلَّمَا أَعثَرَ.

در مجلّد سوم «تجافوا» و در مجلّد اوّل «تجاوزوا» ضبط شده و نيز در مجلّد نخستين «عثر» و در مجلّد سوم «اعثر» آمده.

۰.ترجمه: از گناه سخى در گذرى كه خداى دستگير او بود، هر كجا بيفتد.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 651؛ ج 3، ص 521؛ جامع الصغير، ج 1، ص 111)

۱۹۷.أَلتَّحَدُّثُ بِالنِّعَمِ شُكرٌ.

۰.ترجمه: حديث كردن به نعمت شكر است.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 1، ص 27؛ ج 2، ص 66؛ ج 5، ص 549؛ جامع الصغير، ج 1، ص 116)

۱۹۸.تَزَوَّجُوا الأَبكارَ فَإِنَّهُنَّ أَعذَبُ أَفواهاً وَأَفتَحُ أَرحاماً وَأَثبَتُ مَوَدَّةً.

۰.ترجمه: زن بكر به زنى كنيد كه ايشان را دهن خوش تر بود و رحم نرم تر و دوستى
ثابت تر.

۰.ترجمه: بدقومى باشند قومى كه كسى را كه امر معروف كند و نهى منكر، بكشند و بدقومى باشند كه امر معروف و نهى منكر نكنند و بدقومى باشند كه مؤمنان در ميان ايشان به تقيّه زندگانى كنند.

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۱ ، ج 1، ص 533)

۱۹۱.أَلبَيِّعانِ بِالخِيارِ مالَم يَفتَرِقا (يتفرّقا) فَإِن صَدَقا وَبَيَّنَا بُورِكَ لَهُما فِي بَيعِهما وَإِن كَتَما وَكَذَبا مُحِقَ بَرِكَةُ بَيعِهما.

۰.[ ترجمه: متبايعين به خيارند تا با يكديگر باشند، چون متفرّق شدند خيار نباشد ايشان را پس اگر راست گفتند و صفات مال را بيان كردند آن معامله بر ايشان مبارك گردد. و اگر پنهان كردند و دروغ گفتند از آن بركت برداشته شود. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۲ ، ج 1، ص 754؛ ج 5، ص 332؛ جامع الصغير، ج 1، ص 110)

۱۹۲.أَلبَيعُ عَن تَراضٍ وَالخِيارُ بَعدَ الصَّفقَةِ وَلا يَحِلُّ لِمُسلِمٍ أَن يَغُشَّ مُسلِماً.

۰.[ ترجمه: بيع بايد كه با رضايت طرفين باشد. و اختيار فسخ بعد از انجام بيع است و حلال نباشد كه مسلمانى در مال مسلمانى ديگر غشّ و خدعه كند. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۳ ، ج 1، ص 754)
جمله اوّل اين حديث در جمله اوّل صفحه 88 جامع الصغير آمده.

۱۹۳.أَلتّائِبُ مِنَ الذَّنبِ كَمَن لا ذَنبَ لَهُ.

۰.[ ترجمه: توبه كننده از گناه چون كسى باشد كه او را گناهى نيست. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۴ ، ج 2، ص 650؛ احياء العلوم، ج 4، ص 4؛ حلية الاولياء، ج 4، ص 210؛جامع صغير، ج 1، ص 133؛ كنوز الحقائق، ص 53؛ به نقل احاديث مثنوى)

۱۹۴.تَبّاً لِلذَّهَبِ تَبّاً لِلفِضَّةٍ.

۰.[ ترجمه: تباه باد زر؛ تباه باد سيم. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى ^۵ ، ج 2، ص 582؛ جامع الصغير، ج 1، ص 111)