امام على(ع) را نزد جرير بن عبداللّه برد اخبار الطول، ص 156 و ص 260 نيز نگريسته شود). نام او سه گونه نقل شده: زحر، زجر، زهر، رجال الطوسى، ج 42، ص 14 ؛ معجم الرجال الحديث، الخوئى، ج 7، ص 217، ح 4658 و ص 294، ح 4742.
او حضرت على(ع) را با اين اوصاف ستوده: پس از پيامبر(ص) بهترين است، خداوند او را زينت بخشيد، خداوند او را وصى نام نهاده، خداوند نگهدار اوست. در بيت آخر جناس به كار فته منظور از ولى اول خدا و ولى دوم حضرت على(ع) است.
اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از زينت بخشيدن همان وصيت باشد.
برخى گفته اند نامه امام على را زفر بن قيس نزد جرير بن عبداللّه برد. الامامه والسياسه، ج 1، ص 69.

30. قال رجل من الأزديوم الجمل

هذا على و هو الوصىآخاه يوم النجوة النبى
وقال هذا بعدى الولىوعاه واع و نسى الشقى
شرح نهج البلاغه، ج 1، ص 144
يوم النجوى پس از محاصره طائف بود. رسول خدا(ص) با حضرت على(ص) به صورت پنهان و طولانى سخن گفتند، برخى زبان به اعتراض گشودند پيامبر(ص) فرمود: ... ما أنا ناجيته و لكن اللّه انتجاه.
مناقب، ترمذى، 3728 ؛ معجم الكبير، ج 2، ص 186 ؛ شواهد التنزيل، ج 2، ص 325 ؛ عمدة في عيون الصحاح، 423 ؛ جامع الاحاديث، سيوطى، ج 16، ص 254 ؛ تاريخ دمشق، ج 42، ص 345 ؛ كامل ابن عدى، ج 6، ص 247 ؛ جامع الاصول، ج 8، ص 658 و كتاب هاى بسيار ديگر)
پيامبر(ص) دوبار با حضرت على(ع) پيمان برادرى بست يك بار در مكه المحبر، ص 70 ؛ عيون الاثر، ج 1، ص 264 ؛ الاستيعاب، ج 3، ص 1098 ؛ اسدالغابة، ج 4، ص 16 ؛ نهاية الارب، ج 20، ص 3 ؛ سنن ترمذى، ج 5، ص 536 ؛ جامع الصغير،