ـ شرح الاستبصار از حسن بن عبدالرسول حسينى زنوزى خويى (1172 ـ 1223ق) در چند مجلد. ^۱
ـ شرح الاستبصار از سيّد محسن بن حسن اعراجى (م1227ق (شرح برخى ابواب كتاب صلات الاستبصار است. ^۲
ـ شرح الاستبصار از عبدالرضا طفيلى نجفى (م بعد از 1305 ق) كه هشت مجلد آن از آغاز تا آخر صوم موجود است. ^۳
ـ شرح مشيخة الاستبصار از سيّد حسن بن عبدالهادى موسوى آل خرسان نجفى (مولود 1326ق) كه در آخر كتاب الاستبصار در نجف اشرف چاپ شده است. ^۴

حواشى بر الاستبصار ^۵

الحاشية على الاستبصار از سيّد محمد بن على بن حسين عاملى(م1009ق) كه در فهرست تصانيف وى آمده است.
ـ الحاشية على الاستبصار از شيخ حسن بن زين الدين (م1011ق).
ـ الحاشية على الاستبصار از مولى عبدالله بن حسين شوشترى(م1021ق) كه شاگرد مقدس اردبيلى است.
ـ الحاشية على الاستبصار از سيّد ماجد بن هاشم بحرانى (م1025ق).
ـ الحاشية على الاستبصار از سيّد محمدباقر بن محمد حسينى استر آبادى(م1041ق). شيخ آقا بزرگ مى گويد: «آن را در 82 صفحه نزد نوه مير داماد سيّد محمد مهدى بن سيّد محمد جعفر گلستانه ديدم» اين حاشيه در كتابى 82 صفحه اى به نام «اثنى عشر رسالة» به صورت سنگى چاپ شده است.