ـ الحاشية على الاستبصار از سيّد شرف الدين على بن حجة الاسلام شولستانى طباطبايى (م در فاصله1063 ـ 1069ق).
ـ الحاشيه على الاستبصار از شيخ زين الدين على بن سليمان قدمى(م1064ق). وى علامه بحرين و به ام الحديث معروف است، زيرا او اولين كسى است كه حديث را در بحرين نشر داد.
ـ الحاشية على الاستبصار از شيخ عبد الرشيد شوشترى كه در زمان حكومت «واخشتوخان)، حاكم شوشتر (م 1078ق) بدرود حيات گفته است.
ـ الحاشية على الاستبصار از خانم فاضل، حميده دخت مولى محمد شريف رويدشتى از توابع اصفهان(م حدود1087ق).
ـ تعليقة على الاستبصار از احمد بن محمد علم الهدى كاشانى صفى الدين (ح1090ق). ^۱
ـ الحاشية على الاستبصار از سيّد نعمه الله بن عبدالله جزايرى(م1112ق).
ـ الحاشية على الاستبصار سيّد عبدالله بن نورالدين بن نعمة الله جزايرى(م1173ق) وى در اجازه بزرگ خود تصريح كرده كه اين حاشيه غير مدون است.
ـ تعليقات رجالى وفقهى بر الاستبصار از حسن بن عباس بلاغى (12ق). ^۲
ـ تعليقات على الاستبصار از عباس بن حسن بلاغى (بعد از 1178ق). ^۳
ـ الحاشية على الاستبصار از ميرزا محمد بن ابراهيم استر آبادى.
ـ الحاشية على الاستبصار از سيّد يوسف خراسانى كه تدوين نگرديده است.
ـ تعليقه بر الاستبصار از حسن موسوى خرسان كه توسط انتشارات دارالكتب الاسلامية در تهران به سال 1363ش، چاپ و منتشر شده است. ^۴
ـ روش هاى فقه الحديثى شيخ طوسى در كتاب الاستبصار از كمال صحرايى اردكانى، پايان نامه كارشناسى ارشد به راهنمايى ابوالفضل شكورى، 1374ش، 121صفحه. اين