1896 . شرح دو حديث(عربى)

از: كاظم بن قاسم حسينى رشتى ، سيد ( 1259 ق)

شرح دو حديث زير است:
1 ـ قوله عليه السلام: «ليس الذكر قولاً باللسان و لا إخطارا بالبال و الأول للذكر و الثانى للمذكور» ^۱ .
2 ـ قوله عليه السلام: « . . . أخبرنى عن وصى محمد كم يعيش من بعد و هل يموت او يقتل؟ قال أميرالمؤمنين عليه السلام يا هارونى يعيش بعد ثلاثين سنة لا يزيد يوما و لا ينقص يوما ثم يضرب ضربة هيهنا يعنى على قرنه فتخضب هذه من هذا» ^۲ .
رشتى اين دو حديث را در پاسخ سوأل كسى شرح نموده است .
آغاز: الحمدللّه رب العالمين و صلى اللّه على خير خلقه محمد و آله.

نسخه ها:

10415 . تهران ، ملى تهران: 755/ع ، نستعليق ، عبد الرحيم بن ولى محمد اردبيلى ، 1235ق ، رساله بيستم مجموعه ، «ص269 ـ 272» 3 برگ [فهرست ملى تهران: 8/228].

1897 . شرح دو حديث(عربى)

از: مؤلف ناشناخته

رساله اى در شرح دو حديث است:
1 ـ حديث محمد بن مسلم از امام محمد باقر عليه السلام در كافى راجع به خلقت عقل كه در چهار موضع بحث مى كند:
اول: مفردات الفاظ حديث؛
دوم: اسرار و فوايدى كه از حديث استفاده مى شود كه تا هشت فايده مى آورد؛
سوم: دفع شبهه و جمع بين اين حديث و احاديث ديگر؛

1894 . شرح دو بيت از ديوان امير المؤمنين عليه السلام(فارسى)

از: مؤلف ناشناخته

شرح دو بيت است از ديوان منسوب به امير المؤمنين عليه السلام .
آغاز: من ديوان على عليه السلام در بيان آن كه شربت مراد كشيدن موقوف است به زهر محنت چشيدن:

لا يبلغ المرء بأحجام همته حتى يواصل من نفسه بتعزير
نرسد مرد به واپس شدن به همت خود .

نسخه ها:

10413 . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: 1202 ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 13 ق ، رساله چهل و نهم ، «2ص» 1 برگ ، 17 × 22 [فهرست مجلس: 23/729].

1895 . شرح دو حديث(فارسى)

از: على بن محمد بن محمد تركه اصفهانى ، صائن الدين (ابن تركه) ( 835 ق)

پاسخ از پرسشى پيرامون دو حديث است كه از حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آلهروايت شده: «إن لكل شى ء قلبا و قلب القرآن يس» ^۱ و «اُنزل القرآن على سبعة أحرف» ^۲ و درباره معنى قلب و چگونگى انزال قرآن و اينكه قرآن دلالت بر ساير عوالم دارد مى باشد.
چاپ: ضمن چهارده رساله فارسى از ابن تركه ، به تصحيح دكتر سيد على بهبهانى و سيد ابراهيم ديباجى ، تهران ، فردوسى ، 1351 .
آغاز: بعد از سپاس و ستايش و صلاة برگزيده عالم آميزش و آلايش.

نسخه ها:

10414 . قم ، مرعشى: 3035 ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، محمد صالح اصفهانى ، 17 جمادى الثانى 1084ق ، رساله هفتم مجموعه ، «45پ ـ 46پ» 2 برگ [فهرست مرعشى: 8/230].