مكارم اخلاق, باب ششم در حسن سيره, باب هفتم در حسن سياست و تدبير, باب هشتم در حسن بلاغت. ۱
2) معرّفى مؤلّف
استاد محقّق, مرحوم سيد عبدالعزيز طباطبايى, مؤلّف را چنين معرّفى مى كند:
ابن الشرفيه كافى الدين يا فخرالدين ابوالحسن على بن محمد بن الحسن بن ابى نَزار ليثى واسطى, از بزرگان قرن ششم و شايد قرن هفتم.
ابن فوطى در «معجم الألقاب» از او چنين ياد مى كند: فخرالدين ابوالحسن على بن محمد بن نَزار واسطى اديب. ۲
مؤلّف «طبقات أعلام الشيعة» در شرح حال ابن ابى طىء يحيى بن حميدة الحلبى (م630) مى گويد: او نزد شيخ فخر الدين على بن محمد بن نزار (ابن شرفيه) واسطى درس خوانده است. ۳
از جمله كسانى كه از على بن محمد واسطى روايت كرده اند, سيد علاءالدين حسين بن على بن مهدى حسينى سبزوارى است كه در شهر موصل در هفدهم شوّال سال 593 از او روايت كرده است. ۴
واسطى, خود از شيخ رشيدالدين ابوالفضل شادان بن جبرئيل قمى (محدّث بزرگ سده ششم) روايت مى كند. ۵
صاحب «رياض العلماء» در هنگام شناساندن شخصيّت واسطى, مى افزايد: قطب الدين كَيدَرى در «مَباهج المُهَج» [كه كتابى فارسى در سيره پيامبر و
1.كشف الظنون, ص۱۸۵۸.
2.معجم الألقاب, ج۳, ص۲۵۹ (رقم ۲۲۴۹).
3.طبقات أعلام الشيعة, آقا بزرگ الطهرانى, ج۶.
4.فهرست منتجب الدين, ص۵۳; رياض العلماء, ج۲, ص۱۶۵.
5.رياض العلماء, ج۴, ص۲۵۱.