كارنامه چهارساله علوم حديث
(نمايه چهارده شماره)
محمّد قنبرى همدانى
حديث كه يكى از منابع اجتهاد و فهم دين است, پس از قرآن, بيشترين سهم را در شناساندن اسلام داشته است و ميراث جاودان پيشوايان دين(ع)است كه به تفسير كتاب آسمانى مسلمانان و تبيين شريعت مى پردازد.
عالمان, محدّثان, كاتبان و حافظان احاديث, تلاش بسيار كردند تا امانت معصومان را به آيندگان برسانند و بدانها بسپارند. ترجمه, شرح, تعليق, جامع نويسى و گردآورى احاديث, بخشهايى از تلاش آنان است كه امروزه با تصحيح متون, معجم نويسى, سندنويسى, گزيده نويسى و واحد سازى مجموعه ها تكميل و در قالبهاى نوين عرضه شده است.
رجال, درايه, تاريخ حديث, مصطلحات حديث, فقه الحديث, غريب الحديث و… نيز از جمله دانش هايى است كه در حوزه علوم حديث, شكل گرفته و به مرور زمان, گسترش چشمگيرى يافته است.
بحث و تبادل نظر درباره اين دانش ها و عرضه يافته هاى نو و پژوهش هاى جديد در حوزه علوم حديث, مجالى مى طلبييد كه در آن, پژوهشگران وادى حديث, با يكديگر آشنا شده, به نقد و بررسى افكار هم بپردازند.
فصلنامه علمى ـ پژوهشى علوم حديث كه به همت بانيان فرهيخته مؤسسه فرهنگى
