قرآن, كتابى الهى براى انسان هاست كه ازچهل سالگى پيامبر(ص) تا پايان عمر آن حضرت, به تدريج بر وى نازل شده است. اين كتاب, از آغاز نزول آن, مورد توجّه و عنايت بوده است و مسائلى فراوان درباره آن, مطرح است كه در كتاب هاى تاريخ و علوم قرآن, از آنها بحث شده است. از جمله مباحث مهم در مورد قرآن, مسئله آغاز وحى و چگونگى رويارويى پيامبر(ص) با آن است. اين كه جبرئيل چگونه وحى را بر آن حضرت نازل كرد؟ و آيا قبل از وحيِ رسمى, بر پيامبر اسلام, به گونه هاى مختلف, وحى نازل شده يا نه؟ آيا زمينه نزول وحيِ رسمى فراهم شده, يا از همان آغاز, بدون زمينه هاى قبلى آن حضرت, وحى را دريافت كرده است؟ آيا پيامبر(ص) از همان آغاز دريافت وحى مى دانست كه آنچه بر او نازل شده, سخن خداست, يا اين كه با ترديد, به آنچه نازل شده بود, مى نگريست و با مراجعه به افرادى از قبيل خديجه و ورقة بن نوفل, به آن يقين پيدا كرد؟ مبناى اين ديدگاه ها چيست؟