مالك بن انس الاصبحى, صحيح الترمذى, نسخة الكبير من صحيح النسائى, كتاب المصابيح للفراء (7 حديث), كتاب الفردوس لابن شيرويه الديلمى, غريب الحديث ابن قتيبه دينورى (6 حديث), المغازى محمد بن اسحاق (2 حديث), كتاب الاستيعاب (1 حديث), كتاب الشريعة للآمدى (1 حديث) كتاب مناقب العباس ابن زكريا (1 حديث), كتاب الملاحم ابوالحسين احمد بن جعفر بن المنادى (1 حديث), كتاب التاريخ الطبرى. ۱
مقدمه كتاب
مؤلف, هدف از تأليف كتاب را وجود اختلاف نظر ميان اماميه و عامّه درباره مناقب أميرالمؤمنين ذكر كرده است. وى با ذكر تعدادى از اسناد و منابع اين كتاب, فلسفه آياتى را كه در سرفصل ها آورده بيان مى كند و در ادامه, به طرق روايت ها درهر كدام از كتب مى پردازد و بالاخره, از ابتداى صفحه 65 اصل كتاب شروع مى شود.
نويسنده محترم, براى بيان مطالب, ترتيب خاصى را در اين كتاب به كار نبرده و حتى در ذيل بعضى از فصول رواياتى را كه بى ربط به آن فصل و گاهى مربوط به فصول ديگر, استفاده كرده است. وى در فصول پنجم تا هفتم هيچ روايتى نقل نمى كند.
چنان چه ذكر شد, هدف از تأليف كتاب از بين بردن اختلاف نظر شيعه و سنى در مناقب اميرالمؤمنين (ع) است, ولى مصنف در صدد اثبات تفكر شيعى در خلافت بلافصل آن حضرت است. ۲ وى دو سبك در وجوب اقتدا به آن حضرت را دنبال مى كند: يكى, ذكر رواياتى كه صراحتاً يا تلويحاً در پى بيان اين مطلب است و ديگرى, ذكر مناقبى كه اثبات كننده وجوب اقتداست.
1.العمدة, ص ۴۲ و ۵۲.
2.خود مصنف هم در مقدمه مى فرمايد: امامت على(ع) به خاطر وحى لا هوتى و نص نبوى و اجماع عدو و ولى مورد اتفاق اهل اسلام بالاجماع ولى به خاطر اختلاف شيعه و سنى در مناقب حضرت فرقه فرقه شده و باعث تقديم و تأخير در امامت آن حضرت گرديده.