۰.و له (ع):
إن الّذين [اصل: اللذين] شروا دنيا بآخرة لم يربحوا باتّخاذ البيع بل خِسرُوا
باعوا نفيساًجَديداً جَيّداً حسناً بدارس طامس يا بئس ما انحسروا۱
[13] ( ۲
۰.أنشد الرّضا(ع) للمأمون:
يعيب الناس كلّهم زمانا وما لزمَانِنا عيب سوانا
نعيب زماننا و العيب فينا ولو نطق الزّمان بنا هجانا
وإنّ الذّيب يترك لحم ذيب ويأكل بعضُنَا بعضاً عيانا
[25] ( ۳
بنا بر اين مآخذ, اين ابيات از جناب عبد المطّلب است. ۴ در فهرست نسخه برگردان, ظ. شعر ديگرى را به سرنويس مربوط به إشاد حضرت ثامن الحجج (ع), مربوط دانسته اند كه شايد ظ. تلقّى صحيحى نباشد; واللّه أعلم.)
۰.امير المؤمنين (ع):-
والشّر مفعول لفاعله حتى [ظ] فعلت الشرّ اعطبكا۵
در فهرست نسخه برگردان از 5 بيت منسوب به امير المؤمنين (ع) در اين صفحه سراغ داده اند, ولى ما بيش از همين يك بيت را نيافتيم. اين بيت در أنوار العقول ـ چه متن
1.آيا (اتّجروا) نيست؟
2.اين دو قطعه را در أنوار العقول ـ چه متن و چه مستدركات ـ نيافتم; همچُنين در امامى.)
3.سنج: بحارالأنوار, ج ۴۹, ص ۱۱۱ و ج ۷۲, ص ۳۱۰; عيون أخبار الرّضا(ع), ج ۱, ص ۱۹۰(چ أعلمى)).
4.اين شعر در ربيع الأبرار زمخشرى هم آمده و من در ترجَمه منتخباتى كه از ربيع الأبرار پرداخته ام, آورده ام (ر.ك: مجلّه حوزه اصفهان, ش ۱, مقاله (بهارِ نيكان)).
5.أَعْطَبَهُ: أَهْلَكَهُ (أقرب الموارد).