با وجود آن كه اكثريت قريب به اتفاق مسلمانان نسبت به وضع حديث و انتساب دروغين سخنان و افعال به معصوم، با اتكا بر ادله عقلى و شرعى، نظر منفى داشته اند، اما اشتمال منابع حديثى آنان بر اين گونه احاديث نشان مى دهد كه مسلمانان توجهى جدى به اين قبح نكرده اند. برخى به انگيزه هاى مادى و دنيوى و برخى به انگيزه هاى دينى دست به جعل حديث زده اند. اما ادله كسانى كه به انگيزه هاى دينى موافق وضع حديث بوده و دست به چنين اقدامى زده اند، چه بوده است؟
در اين مقاله، ضمن طرح و بررسى برخى مفاهيم مربوط به پديده وضع حديث، مانند: تعريف حديث موضوع، حكم شرعى روايت حديث موضوع و ادله موافقان وضع حديث، مانند: وجود مصلحت، قصد هدايت و حق گويى طرح و به پاسخ گويى آنها پرداخته شده است.