م
535. مأكول و مشروب (پزشكى ـ فارسى)
از: يوسف بن محمد طبيب يوسفى (م 950ق)
منظومه اى است در طب.
[الذريعه: 19/23؛ فهرست نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى: 1/592] 645 ، رساله سوم مجموعه «44ر ـ 48ر» ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن 13ق ، آغاز افتاده است ، آغاز: زحكمت اگر هيچ دارى خبر * غم خويش آخر بخور پر مخور/ همى كن غذا آن قدر اختيار * كه در معده وقتى كه گيرد قرار ؛ انجام: برآورد از لطف خود حاجتم * عطا كرد بى حد و عد نعمتم/ زغمهاى او باد سامان من * فداى ره او دل و جان من ؛ صفحات مجدول شنگرف ، عناوين شنگرف.
5 برگ ، 12 سطر ، 5/12×5/21 سم.
536. ماهيّة النفس (اقسام النفس واحوالها) (فلسفه ـ فارسى)
از: شيخ الرئيس حسين بن عبد اللّه ابن سينا (م 428ق)
نام رساله در نسخه حاضر «رسالة في مهيّة النفس وسعادتها وشقاوتها في النشأة الاخرى» ثبت شده است. «رساله نفس فارسى» با انتساب به ابن سينا ، به تصحيح و مقدمه محمود شهابى در تهران بسال 1315ش به چاپ رسيده است و بار ديگر با مقدمه و حواشى موسى عميد به نام «رساله نفس ابن سينا» بسال 1331ش در تهران منتشر شد. اين رساله على الاصح ترجمه رساله «النفس على طريق الدليل والبرهان» ابن سيناست و انتساب نثر فارسى آن به ابن سينا ثابت نيست
[فهرست آثار ابن سينا (مجله معارف ، دوره نهم شماره 2 ص 102)]