۱۷.بَطْنُ الْمَرْءِ عَدُوُّهُ .
۰.
شكم دشمن بود مر آدمى را
چه بايد غم خورى بيش و كمى را
۱۸.بُكْرَةُ السَّبْتِ وَالْخَمِيسِ بَرَكَةٌ .
۰.
صباح سبت و پنجشنبه ولى گفت
كه باشد بركت و يُمنش همه جفت
۱۹.بَلاَءُ الإنْسانِ مِن ۱ اللِّسَانِ .
۰.
بلاى مردم از دست زبان است
زبان در آدمى يكسر زيان است
۲۰.بَشَاشَةُ الْوَجْهِ ۲ عَطِيَّةٌ ۳ ثَانِيَةٌ .
۰.
نشان عمر ثانى تازه رويى است
نقيض آن عبوس و تند خويى است
۲۱.بِرُّكَ لا تُبْطِلْهُ بِالمِنَّةِ ۴ .
۰.
اگر نيكى كنى بشنو ز من هان
به بار منّتش باطل مگردان
حرف التاء
۲۲.تَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ يَكْفِيكَ ۵ .
۰.
توكل بر خدا كن در همه كار
كه بس باشد تو را اللّه غمخوار
1.مي : «في» ، و في هامشه : «من»
2.هامش آ : «المرء»
3.هامش مر : «عطيَّتُه»
4.آ، و هامش مى:لاتبطل بالمن ، وفي هامش آ: لاتبطله بالمن ـ لا تبطله بالمنّه .
5.آ ، جل : يكفِك .