۲۳۹.وَاسَاكَ مَنْ تَغَافَلَ عَنْكَ .
۰.
مواسا كرد با تو آن خردمند
كه گشت از ذات تو آسوده خرسند
۲۴۰.وَالاَكَ مَنْ لَمْ يُعَادِكَ ۱ .
۰.
بناى دوستى با هر كه دشمن
نباشد هست محكم بشنو از من
۲۴۱.وَيْلٌ لِلْحَسُودِ مِنْ حَسَدِهِ ۲ .
۰.
حسودان از حسد در ويل زارند
حسودان از صفا بويى ندارند
۲۴۲.وَلِيُّ الطِّفْلِ مَرْزُوقٌ .
۰.
ولىّ طفل روزى مند باشد
به داده در جهان خرسند باشد
۲۴۳.وَيْلٌ لِمَنْ وَتَرَ الأحْرَارَ .
۰.
به ويل آن كس حقيقت شد سزاوار
كه باشد دشمن ابرار و احرار
لاملف ...( ؟ )..
۲۴۴.لا دينَ لِمَنْ لا مُرُوَّةَ له .
۰.
نباشد مرد بى دين را مروت
چنين گويد على گنج فتوت
۲۴۵.لا فَقْرَ لِلْعَاقِلِ .
۰.
نباشد مرد عاقل هيچ درويش
وگر مالش نباشد بيش از بيش
1.مى : يعادلك ، وفي هامشه : يغادرك ـ يعادلك .
2.مر ، هامش مى : «لحسده» ، هامش مر : من حسده .