شيخ اسعد از بزرگان شيعه، همچون عمادالدين ابوالفرج على بن سعيد بن هبةالله قطب راوندى، حديث نقل مى كند. او همچنين از ابوعبدالله محمد بن عبدالواحد مدينى روايت مى كند. ۱
تأليفات
جلالت قدر و ميزان عشق و علاقه شيخ اسعد به خاندان پيامبر(ص) از آثار و تأليفات وى به خوبى واضح و هويداست. تمامى آثار وى در موضوع فضايل اهل بيت و اثبات حقّانيت آنان است و همين امر، توجّه بيشتر محقّقان شيعى را به آثار وى و جستجو و نشر آنها ايجاب مى كند.
آثارى كه از اين دانشمند گرانقدر در كتابشناسيها شناسايى شده، عبارتند از:
1) فضيلة الحسين وفضله وشكايته ومصيبته وقتله. ۲
2) الفائق على الأربعين فى فضائل أميرالمؤمنين يا كتاب الفائق. ابن طاووس در كتاب «الطرائف» گويد: در اين كتاب، احاديث معتبر و صريحى از حضرت پيامبر(ص) نقل شده كه دلالت به امامت حضرت على(ع) مى كنند. ۳
3) جامع الدلائل و مجمع الفضائل ۴ يا جامع الدلائل و منبع الفضائل يا جوامع الدلائل فى مجامع الفضائل. نام اول و دوم در الذريعه و نام سوم در مقدمه مطلع الصباحتين ذكر شده است.
4) توجيه السؤالات فى حلّ الإشكالات ۵ يا توجيه السؤالات فى تقرير الإشكالات.
5) رشح الولاء فى شرح الدعاء كه شرحى است بر دعاى معروف صنمى
1.شيخ اسعد گويد كه حديثى را در سال ۶۳۸ق، در مدرسه علائيه زيديه اصفهان از وى شنيده كه در مقدمه كتاب مورد بحث نقل مى كند. گويا اين شخص، همان محمّد مقدسى، ابن عبدالواحد مقدسى دمشقى (متوفاى ۶۴۳ق) مى باشد. براى شرح حال وى ر.ك: معجم المؤلّفين، كحالة: ۱۰/۲۶۳
2.در مقدمه مطلع الصباحتين از آن نام مى برد.
3.الذريعة: ۱۶/۹۰ و كتابخانه ابن طاووس: ۲۵۹
4.الذريعة: ۵/۵۲
5.الذريعة: ۴/۴۷۶