بنى‌اسرائيل به‌طور گروهى و دسته‌جمعى نبوّت مى‌كنند و دچار خلسه گروهى مى‌شوند. در عهد عتيق علاوه بر نبوّت الهى و راستين بحث نبوّت دروغين مشاهده مى‌شود.

كليد واژه‌ها : قرآن / عهد عتيق / نبوّت / نبى / تشابه / افتراق.

1. طرح مسئله

با توجّه به اهميّت موضوعى و كليدى مفهوم نبوّت در دو دين بزرگ اسلام و يهود، بررسى مفهوم نبوّت و جايگاه انبياء در اين دو دين، امرى ضرورى و حائز اهميّت است. توضيح مطلب اينكه با توجّه به متن‌محور بودنِ اسلام و يهود، جايگاه انبياء به‌عنوان پيام‌آوران و القاكنندگان اين متون دينى به لحاظ معرفتى غيرقابل چشم‌پوشى است. به عبارت بهتر، درك متون دينى اسلام و يهود، تنها از طريق فهم جايگاه، ويژگيها، كاركرد و آثار نبوّت و انبياء در اين دو دين ميسّر است.
خداوند در هر دو دين فردى را به‌عنوان نبى انتخاب مى‌كند تا كلام خود را در قالب گفتار به بشر برساند و آنان را در مسير كمال و هدايت قرار دهد. اين شخص از ساير افراد متفاوت است و متّصف به صفاتى است كه الهى بودن او و آمدنش از سوى خداوند را مى‌رساند. او با استفاده از طرق خاصّى به پيام الهى رهنمون مى‌شود و آن را در اختيار ساير افراد قرار مى‌دهد.
در هر دو دين، نبوّت از جايگاه خاصّى برخوردار است و در كتب دينى‌شان به كرّات به آن اشاره شده است؛ ولى در امورى مشترك و در امورى متفاوت است كه هر دو، جاى بررسى دارد. اين پژوهش به تبيين واژه، مفهوم، اصطلاح و تشابه و تفاوت مفهوم نبى و انبياء در اين دو دين مى‌پردازد.

2. نبوّت

نبوّت هديه‌اى است الهى كه در قرآن و عهد عتيق مطرح است.