5ـ2) نبيه

پيامبرى در يهود منحصر به مردان نيست و زنان نيز مى‌توانستند مهبط وحى الهى باشند و اوامر الهى را به مردم ابلاغ كنند.
در زبان عبرى معادلى كه براى نبيه به كار مى‌رود: «نِبيا» است كه در انگليسى معادل prophetessاست. (Doniach: 727) به‌معناى فردى كه از طرف خدا به منظور تعليم مردم و رساندن پيام و وحى الهى به آنان فرستاده شده و از وقايع آينده خبر مى‌دهد، با اين تفاوت كه اين فرد منصوب از سوى خدا زن است.
(Hornby: 1016 ;Hamlyn: 1256 ;Webster: 923)
همان‌طور كه انبياى مرد بنى‌اسرائيل «پدر» ناميده مى‌شدند، پيامبران زن نيز «مادر اسرائيل» خوانده شده‌اند. شمار آنان در عهد عتيق 5 يا 7 تن است: ساره همسر ابراهيم، مريم خواهر موسى و هارون، دبوره قاضيه، حنه يا حنا مادر سموئيل، حلده زن شائول، استر ملكه خشايارشا، ابى‌جايل همسر داوود. ^۱ ساره زوجه ابراهيم ^۲۳ و مادر اسحاق ^۴۵ كه مادر اسرائيل خوانده شده است، مانند ابراهيم صاحب مواعيد بسيار شد
و بركت يافت ^۶، مريم دختر عمرام و خواهر موسى و هارون است ^۷. او در مقامى بود كه يهوه فرستادن او را در عرض موسى و هارون بر بنى‌اسرائيل منّت نهاد ^۸ و از جمله زنانى است كه خداوند به وسيله او سخن گفته است، البتّه در رؤيا و خواب. ^۹
دبوره همسر لفيدت بود كه زير نخل دبوره مى‌نشست و بر اسرائيل داورى مى‌كرد ^۱۰. وى نبيه و پيام‌آورى ^۱۱ بود كه در حكمت، تقوا و تديّن معروف و بر اسرائيل قضاوت مى‌نمود. ^۱۲ حنا يا حنه