مناقب از جانب ايشان است. اين تحريفها گاه با زيادت در روايت، گاه با كم كردن بخشى از روايت و گاه با دگرگونى كامل روايت، به وقوع پيوسته است. ابن شهر آشوب با توجّه به اين گونه روايات در سرتاسر كتاب مناقب، به اين موارد اشاره كرده و در ديباچه كتابش نيز آورده است:
و گروهى از عامّه، روايات را كم يا زياد نمودهاند. به عنوان نمونه، روايت «من كنت مولاه فعلى مولاه» را آوردهاند؛ ولى دعاى پس از آن را حذف كردهاند و همچنين روايات «أنت منّى بمنزلة هارون من موسى إلّا أنّه لا نبى بعدى» و «الحسن والحسين سيّدا شباب أهل الجنّة» را گزارش كردهاند؛ ولى ادامه آن را روايت نكردهاند... وگروهى ديگر از عامّه، در مقابل هر حقّى، باطلى را ساختهاند. آنها در مقابل اين روايات «الحسن والحسين سيّدا شباب أهل الجنة» و «كان أحبّ الناس إلى رسول اللَّه من الرجال على، و من النساء فاطمة»، و نظاير آن روايات را تحريف نمودهاند. (وَ يُجادِلُ الَّذينَ كَفَرُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ؛ و كافرانى كه مىخواهند به نيروى باطل، حق را از ميان ببرند جدال مىكنند)۱.... و گروهى ديگر از عامّه، مناقب اهل بيت عليهم السلام را براى افراد ديگر دگرگون ساخته و اسامى ديگرى را جايگزين كردهاند، مانند حديث سدّ الأبواب، صالح المؤمنين، الاسم المكتوب على العرش، و تسليم جبرئيل. (الَّذينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً أُولئِكَ فى ضَلالٍ بَعيدٍ؛ آنان كه زندگى دنيا را از آخرت دوستتر دارند و ديگران را از راه خدا باز مىدارند و آن را منحرف مىخواهند، سخت در گمراهى هستند)۲. ۳
نظير آنچه كه ابن شهر آشوب گزارش كرده، در كتابهاى روايىِ افرادى نظير امين الاسلام طبرسى، ابن حمزه طوسى، اربلى، سيّد على بن طاووس، سيّد احمد بن طاووس، عبد الجليل قزوينى و ديگر نويسندگان اين دوره مشاهده مىشود.
1.سوره كهف، آيه ۵۶.
2.سوره ابراهيم، آيه ۳.
3.مناقب آل ابى طالب، ج ۱، ص ۱۳ - ۱۸.