از سخن گفتن امثال تو ناخشنود نيستم. انسانهايى كه اگر بال گسترند، خوش مىنشينند و اگر بنشينند نيك اوج مىگيرند، گفتگوى چنين افرادى را ناخوش نمىدارم.
از بررسى اين روايت، استفاده مىشود كه مناظره، فنّ و مهارت خاصّى است و در مورد بعضى از افراد كه براى اين امر مناسباند، نه تنها بر ايشان در ايجاد مجلس بحث و مناظره اشكالى وارد نيست، بلكه در بعضى مواقع، به عنوان وظيفهاى شرعى از ايشان توقّع مىرود و اين چنين است كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و ائمّه عليهم السلام به اين وادى گام نهادهاند و همزمان با حيات ائمّه عليهم السلام بسيارى از ياران و شاگردان ايشان به اين امر، همّت گماردهاند و قرنها بعد نيز در زمان غيبت، اين وظيفه، به عهده علما و بزرگان دين گذارده شد تا از حريم و كيان شريعتْ دفاع نمايند.
ج. كتاب «نقض»
كتاب نقض، اثرى گرانبها از دانشمند فاضل، فقيه فصيح و زبانآور، عبد الجليل قزوينى رازى است. وى از علماى قرن ششم هجرى است.
در عصر شيخ عبد الجليل قزوينى، يكى از علماى متعصّب اهل سنّت، كتابى به فارسى به نام بعض فضائح الروافض در ردّ مذهب شيعه مىنويسد و با استفاده از آزادىاى كه اهل سنّت داشتهاند و محدوديتى كه شيعيان آن عصر (عهد سلجوقيان) با آن، دست به گريبان بودند، سخت بر شيعيان مىتازد و تا آن جا كه قدرت داشته، در تخطئه مذهب و معتقدات شيعه مىكوشد. شيخ عبد الجليل، آن موقع در مدرسه بزرگ خود در رى به درس و بحث اشتغال داشته و روزهاى جمعه، به موعظه خلق مىپرداخته، و چنان كه به دست مىآيد، عالمى بزرگ در علوم گوناگون بوده و بالاخص در علم كلام، مهارتى به سزا داشته و از جمله مردان بلندآوازه مذهب تشيّع بوده است. به همين جهت، چون كتاب فضائح - كه عالم سنّى، در ردّ شيعه نوشته بود - مشتمل بر تهمتها و دروغها و مطالب بىاساس بوده و تا آن تاريخ، كتابى بدان گونه از روى تعصّب بيجا و خارج از نزاكت در ردّ شيعه، نوشته نشده بود، سيّد مرتضى قمى (نَقيبُ النُّقَبا كه از اعيان شيعيان و مرد بانفوذ رى بوده)، از ميان علماى شيعه، فقط