اين خبر، گرچه در كتب و اصول تكرار شده، اما شاذ است و اجماع علما بر ترك عمل به ظاهر آن است . البته محتمل است كه مراد از وضو، شستشو باشد، كه از آن به وَضو (به فتح واو) تعبير مى شود. وجه ديگر اين كه مقصود از «ماءورد» گلاب نباشد، بلكه آبى باشد كه قدرى گلاب در آن ريخته شده است. ۱
*در همين باب، درباره جواز وضو گرفتن با آب نيم خورده يهودى روايتى وارد شده است:
۰.وأما الخبر الّذى رواه سعد بن عبداللّه، عن أحمد بن الحسن بن على بن فضال، عن عمرو بن سعيد المدائنى، عن مصدق بن صدقة، عن عمّار ساباطى، عن أبى عبداللّه(ع) قال: سألته عن الرجل هل يتوضأ من كوز أو إناء غيره إذا شرب، على أنّه يهودى؟ فقال: نعم . قلت: فمن ذاك الماءالذى يشرب منه؟ قال: نعم. ۲
مرحوم شيخ(ره) دو وجه براى اين روايت ذكر مى كند:
1 . درباره فردى باشد كه گمان به يهودى بودنش داريم، نه يقين؛ زيرا در صورت يقين به يهودى بودن، حكم به نجاست مى شود؛
2 . اين كه درباره يهودى اى باشد كه مسلمان شده است؛ البته در حال يهودى بودن نمى توان با نيم خورده اش وضو گرفت.
و ادامه بحث، لازم است به مواردى اشاره كنيم كه مرحوم شيخ تنها به بيان يك وجه پرداخته است. ۳
* در احكام «لباس مصلى»، دو روايت نقل شده كه جايز است زن مسلمان بدون مقنعه(سرپوش) نماز بخواند، از جمله... عن عبداللّه بن بكير، عن أبى عبداللّه(ع) قال: لا بأس بالمرأة المسلمة الحرّة أن تصلّى و هى مشكوفة الرأس. ۴
1.همان، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۶۲۷.
2.همان، ج ۱، ص ۲۳۷، ح ۶۴۱.
3.همان.
4.همان، ج ۱، ص ۲۳۲، ح ۸۵۷.
