انبيا و كتاب هاى سليمان يافت مى شوند. ^۱ ابو اسود ^۲ در خبرى بيان مى دارد كه رأس جالوت معتقد است, زمانى كه كعب ادعا مى كند پيشگويى اش را از تورات برگرفته است, دروغ مى گويد. تورات, كتابى مثل قرآن است و كعب در واقع, از كتاب هاى انبيا و اصحابشان نقل مى كند; دقيقاً همان گونه كه مسلمان ها داستان هاى پيامبر و صحابه اش را نقل مى كنند. ^۳
منابع به ماخذ اين نقل قول ها به شكل مبهمى اشاره دارند: (مكتوبٌ فى الكتب), (قرأت فى بعض الكتب), (فى كتاب اللّه). ^۴
ابوعبيد نقل مى كند كه در يكى از كتاب هاى پيشين نوشته است: بر مرد خردمند واجب است كه از چهار زمان غفلت نورزد; زمانى كه با خدا مناجات مى كند, زمانى كه به محاسبه اعمال خود مى پردازد, دمى كه با دوستان خود به محبت مى نشيند كه وى را بر عيوبش آگاه مى كنند و گاهى كه به لذت, به اندازه مشروع مى پردازد. در اين دم آخرين, تفريحى براى قلب است و مى تواند زمانى را براى بهره گيرى از ديگر اوقات ذكر شده, اختصاص دهد. بر فرد دانا واجب است كه زمانه اش را بشناسد و به وظايفش بپردازد. بر