مى كرد و به آنان از رحمت هايى كه بعد از هر ختم تورات نازل مى گرديد, سخن مى گفت. ^۱
روايت شيعى بين تورات و اطلاع درست پيامبر نسبت به آن تأكيد مى كند. الواح موسى به پيامبر رسيد و از طريق وى به على (ع). ^۲ الواح موسى, انجيل, صحف ابراهيم و زبور در تملك امامان شيعى بود. ^۳ جفرابيض, مشتمل بر تورات, انجيل, زبور و نخستين كتاب هاى الهى است. ^۴
نظر دال بر معرفى مفاهيم همانند, بين وحى يهودى و اسلام با نظر ديگر دنبال شد كه سرنوشت قوم را يك گونه معرفى مى كرد. ابن عباس از پيامبر روايت كرد كه آن چه ميان بنى اسراييل رخ داده است, در امت اسلامى نيز رخ خواهد داد. ^۵ بنى اسراييل بر طريق هدايت بودند تا زمانى كه پسرانِ همسرانِ اسيرِ ايشان بزرگ شدند. آنها از رأى دفاع كرده ^۶ و در نتيجه, به گمراهى افتادند و ديگر مردمان را نيز به ضلالت افكندند. ^۷ اين حديث را فسوى نيز ثبت نموده و بعد از آن به نقل سفيان نوشته است: ما آن را بررسى نموديم و دريافتيم كه نخستين كسى كه رأى را در مدينه به كار برد, ربيعه بود. در كوفه, ابو حنيفه و در بصره, البحلى ـ كه آنها همگى فرزندان زنان اسير بودند, از اين روش پيروى كردند. ^۸ پيامبر پيش بينى نمود كه امت اسلامى راهى همانند بنى اسراييل و مسيحيان