(لحون كلامكم) بود كه در آينده رخ خواهد داد. ^۱ زمانى كه عمر مطلع گرديد كه مردى نسخه اى از كتاب دانيال را رونويسى كرده (يا خوانده بود), دستور داد كه مرد را به حضورش بياورند. وى مرد را با تازيانه مورد ضرب و شتم قرار داد تا آن كه او قول داد كه كتاب ها را بسوزاند و آنها را نخواند. ^۲
نقلى از كتاب دانيال را حمد بن محمّد خطابى ثبت نموده است. ^۳ عبارتى طولانى راجع به لشكركشى سفيانى از كتاب دانيال را ابو حسين احمد بن جعفر بن منادى در كتاب الملاحم خود ثبت كرده و به نقل از او, قرطبى آن را بيان نموده است. ^۴ عبارتى مهم از كتاب دانيال را مجلسى ثبت كرده است. اين متن, شامل پيشگويى هايى از حوادث ايام سال, محصولات كشاورزى, طاعون و نبردهايى كه رخ خواهد داد, بر اساس تاريخ روز جنگ (شنبه, يكشنبه, دوشنبه,…) و ماهى كه گرفتگى خورشيد و ماه رخ خواهد داد بوده است. راوندى بيان مى دارد كه اين مطالبِ همانند, داستان هاى نوعى از ملاحم هستند. ^۵ به نظر مى آيد كه كتاب دانيال را كعب و بيست حبر يهودى, در بيت المقدس خوانده اند. كعب, دستور داد كه كتاب به درياچه بحرالميت انداخته شود. او كتاب را به عنوان توراتى كه خدا به موسى نازل نموده و تغيير و تحريف شده است, توصيف مى كند. كعب, بيمناك بود كه مردم در آن اعتماد نمايند (خشيتُ أن يتكل على ما فيها)! زمانى كه فرستاده كعب, به ميانه دريا رسيد, آب ها كنار رفتند و كعب