امام علی علیه السلام
لا يُقيمُ أمرَ اللّهِ سُبحانَهُ إلّا مَن لا يُصانِعُ و لا يُضارِعُ و لا يَتَّبِعُ المَطامِعَ.
فرمانهاى خداوندِ سبحان را بر پا ندارد، جز كسى كه سازش نمىكند و خود را خوار نمىسازد و از طمعها پيروى نمىكند.
نهج البلاغة : الحكمة 110
معناىِ «خير» ، «معروف» ، «بِر» ، «احسان» و «حَسَنه» كه در مقابلشان «شَر» ، «منكَر» ، «اِثم» ، «اِسائه» و «سَيّئه» قرار مى گيرد ، روشن و بديهى است.