ابوالليث سمرقندی از عالمان مسلمان در قرن چهارم هجری، تفسير بحرالعلوم را نگاشته است. توجه به ادبيات و لغت، بويژه بهره‌گيری از روايات، اخبار و اقوال در تفسير آيات، مهم‌ترين بخش كتاب او را تشكيل می دهد. رگه‌هايی از تفسير به درايت (تفسير عقلی) را نيز می توان مشاهده كرد، بخصوص در مواضعی كه گرايش‌های مذهبی، فقهی وكلامی مفسر، به چگونگی تفسير آيات رنگ خود را زده است. در اين تفسير، مهم‌ترين مباحث علوم قرآنی نيز مغفول نمانده است، لكن اين‌گونه مباحث، تحت عناوين خاصّ خود نيامده، بلكه ضمن تفسير آيات در بحرالعلوم مطرح شده است.