۱۱۳۳.عنه عليه السلامـ في وصفِ النّاكبِ ـ: أنا الذِّكْرُ الّذي عنه ضَلَّ ، و السّبيلُ الَّذي عنه مالَ ، و الإيمانُ الّذي به كَفَر ، و القرآنُ الَّذي إيّاهُ هَجرَ ، و الدِّينُ الّذي بهِ كَذّبَ ، و الصِّراطُ الَّذي عنه نَكَبَ . ۱
۱۱۳۴.عنه عليه السلام :أنا عَينُ اللّهِ ، و أنا يَدُ اللّهِ ، و أنا جَنْبُ اللّهِ ، و أنا بابُ اللّهِ . ۲
۱۱۳۵.عنه عليه السلام :أنا أوّلُ مَن بايَعَ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله تحتَ الشَّجَرةِ في قولِه : « لقد رضِيَ اللّهُ عنِ المؤمنينَ إذ يُبايعونكَ تحتَ الشّجرةِ»۳ . ۴
۱۱۳۶.عنه عليه السلام :أنا الاُذُنُ الواعِيَةُ ، يقولُ اللّهُ عزّ و جلّ : «و تَعِيَها اُذنٌ واعيةٌ»۵ . ۶
۱۱۳۷.عنه عليه السلام :أنا أوَّلُ مَن يَجْثو لِلخُصومَةِ بينَ يدَيِ اللّهِ عزّ و جلّ يومَ القيامةِ . ۷
۱۱۳۸.عنه عليه السلام :قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : لَوْلاكَ يا علِيّ، ما عُرِفَ المؤمنونَ مِنْ بَعْدي . ۸
۱۱۳۹.عنه عليه السلام :بَعَثني رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إلى أهلِ اليَمَنِ لِأقْضيَ بينَهُم فقلتُ : يا رسولَ اللّهِ ، بَعَثْتَني و أنا شابٌّ لا عِلمَ لي بالقضاءِ ، فَضَربَ بيدِهِ على صَدري فقالَ : اللّهمَّ اهْدِ قَلْبَهُ ، و سَدِّدْ لِسانَهُ ، فَما شَكَكْتُ في قَضاءٍ بَيْنَ اثنَيْنِ حتّى جَلَسْتُ مَجْلِسي هذا . ۹
۱۱۳۳.امام على عليه السلامـ در توصيف كسى كه از او كناره گرفت ـفرمود : من همان ذِكر و يادى هستم كه [ او مرا] به فراموشى سپرد و همان راهى هستم كه از آن منحرف شد و همان ايمانى هستم كه بدان كفر ورزيد و همان قرآنى هستم كه تركش كرد و همان دينى هستم كه تكذيبش نمود و همان صراطى هستم كه از آن كناره گرفت.
۱۱۳۴.امام على عليه السلام :من چشم خدايم، من دست خدايم، من پهلوى خدايم، و من دروازه خدايم.
۱۱۳۵.امام على عليه السلام :من نخستين كسى هستم كه زير درخت با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بيعت كرد و خدا فرمود: «خداوند از مؤمنان، آن گاه كه زير درخت با تو بيعت مى كردند، خشنود شد».
۱۱۳۶.امام على عليه السلام :من همان گوش شنوايم كه خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «و گوشهاى شنوا آن را در مى يابند».
۱۱۳۷.امام على عليه السلام :من نخستين كسى هستم كه در روز قيامت براى دادخواهى [ از دشمنان ]در برابر خداوند عزّ و جلّ بر زانو مى نشيند.
۱۱۳۸.امام على عليه السلام :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : اى على ! اگر تو نبودى بعد از من مؤمنان شناخته نمى شدند .
۱۱۳۹.امام على عليه السلام :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مرا براى قضاوت به سوى مردم يمن فرستاد. عرض كردم: اى پيامبر خدا! مرا كه جوان هستم و از دانش قضاوت ناآگاه، مى فرستى؟ پيامبر دست به سينه من زد و فرمود: «خدايا! قلب او را هدايت كن و زبانش را استوار بدار (حكم حق را بر زبانش جارى گردان)». از آن پس تا كنون كه اين جا نشسته ام در قضاوت ميان دو نفر، هرگز دچار شك و ترديد نگشتم.
1.الكافي: ۸ / ۲۸ / ۴ .
2.الكافي: ۱ / ۱۴۵ / ۸ .
3.الفتح : ۱۸ .
4.تفسير نور الثقلين : ۵ / ۶۴ / ۵۰ .
5.الحاقّة : ۱۲ .
6.تفسير نور الثقلين : ۵ / ۴۰۲ / ۹ .
7.تاريخ دمشق : ۴۲ / ۴۷۵ .
8.كنز العمّال : ۳۶۴۷۷ .
9.كنز العمّال : ۳۶۳۸۶ .