امام کاظم علیه السلام
لَيسَ مِن دواءٍ إلاّ و هو يُهَيِّجُ داءً، و ليسَ شيءٌ في البَدنِ أنفَعَ مِن إمساكِ اليدِ إلاّ عمّا يَحتاجُ إلَيهِ.
هيچ دارويى نيست، مگر آنكه خود بيمارى تازهاى را دامن مىزند. براى بدن چيزى سودمندتر از پرهيز و خوردن غذا در حدّ نياز بدن نيست.
الكافي: ج8 ص273 ح409
عذاب هر کدام از آنها، سنخيتي است که ميان جرم و جريمهشان به چشم ميخورد؛ چرا که عذابهاي قيامت، تجسم عيني گناهان دنياست و هر کس در قيامت، نظارهگر چهره واقعي اعمال خود خواهد بود و با آن مصاحبت خواهد داشت.
