متن زيارت جامعه و عباراتش و فصاحت و بلاغتش طورى است كه همه علما و همه بزرگان را به خود جذب كرده است. مجلسىِ دوم رحمه الله در كتاب مزار خود چهارده زيارت به عنوان زيارت جامعه نقل كرده و زيارت جامعه كبيره را قدرى بيشتر توضيح داده و فرموده است:
إنّما بسطت الكلام في شرح تلك الزيارة قليلاً و إن لم استوف حقّها حذراً من الإطالة؛ لأنّها أصح الزيارات سنداً و أعمّها مورداً و أفصحها لفظاً و أبلغها معنىً و أعلاها شأناً؛
اينكه در مورد اين زيارت توضيحاتى دادم به خاطر اينكه از حيث سند از همه زيارات اصحّ است و از حيث لفظ از تمام زيارات افصح است و از حيث معنا ابلغ است.
همين طور در جاى ديگر فرموده: أوردت في هذا الكتاب من الجوامع بعدد المعصومين (صلوات اللّه عليهم) لكن أفضلها و أوثقها الثانية؛
در اين كتاب از زيارات جامعه چهارده تا به عدد چهارده معصوم آوردم اما بالاترين و محكم ترين آنها زيارت دوم است كه همان زيارت جامعه كبيره باشد كه در بحارالانوار به عنوان زيارت دوم نقل شده.
دانشمندان شرح هاى متعددى بر زيارت جامعه نوشته اند و شروح متعددى هم چاپ شده است. يكى از شرح ها كه تأليف يكى از علماى قرن سيزدهم است در آغازش اين طور آمده:
كانت متلقاة عند جميع الشيعة بالقبول لأجل ما اشتملت عليه من الألفاظ البليغة و الأمُور البديعة و الأسرار المنيعة و الأحوال الشريفة الوضيئة التى يشهد العقل السليم بصحّتها و ورودها عن ذلك الإمام؛ فإن على كلّ حقّ حقيقة و على كلّ صواب نوراً؛