5. زين الدين بن محمّد بن حسن
6. حسين بن حسن بن ظهير الدين عاملى
چنانچه خود نوشته است، اين استاد اول كسى است كه به شيخ اجازه داده است. اين اجازه در 1051 ق و در هجده سالگى شيخ حر صادر شده است. ۱
7. سيد على بن على عاملى
گفتنى است كه شيخ حر به اجازه مدبجه از علامه مجلسى نقل مى كند و همچنين او از آقا حسين خونسارى (د 1099 ق ) وزين الدين على بن محمّد بن حسن عاملى (د1103 ق ) اجازه روايت دارد.
شاگردان
صاحب وسائل سال ها در مشهد رضوى عليه السلام منصب تدريس را عهده دار بود و جمع زيادى از طالبين علوم گرد شمع وجودش بهره ها بردند.
او مانند بسيارى از دانشمندان دوره خودش و بيشتر علماى اخبارى، متن كتاب هاى حديثى را محور درس قرار مى داده است.
انهاء و بلاغ او به صورت مكرر براى شاگردانى كه نزدش درس مى گرفتند، در نسخه هاى خطى كتاب هاى حديثى ديده مى شود. ۲
برخى از شاگردان ايشان عبارت اند از:
1. سيد محمّد بن محمّد باقر حسينى مختارى نائينى (د 1140 ق)
2. محمّد صالح بن محمّد باقر روغنى قزوينى (قرن 12 ق)
3. سيد نورالدين بن نعمه اللّه جزائرى (مجاز در 1158 ق)
1.وسائل الشيعة، ج ۲۰، ص ۴۹.
2.مانند نسخه من لايحضره الفقيه، شماره ۲۱۶۶، موجود در كتابخانه آستان قدس رضوى كه نزد شيخ قرائت شده است و يا نسخه تهذيب الأحكام به شماره ۱۰۱۱۰، موجود در همان كتابخانه، كه داراى بلاغ شيخ حر هستند. ن.ك: فهرست آستان قدس، ج ۵، ص ۳۱۷ و ج ۱۴، ص ۱۸۷.