اما سؤال ما: تكرار همان سؤالى است كه در بخش اول اين نامه احمد بن حنبل با آن مواجه بود كه:
چرا محدثين در مورد اهل بيت وظيفه خود را انجام نداده اند و با توصيه و تأكيد رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره اهل بيت از نقل حديث آنان امتناع ورزيده و به جاى آن از افرادى مانند سمره و ابوهريره و... اين همه حديث براى مسلمانان به ارمغان آورده اند؟
زيرا در صحيح مسلم كه مقياسى است براى ساير صحاح و سنن از اميرمؤمنان عليه السلام تعداد سى و دو حديث و از حضرت زهرا عليهاالسلام فقط يك حديث آمده و اما از حسنين دو ريحانه رسول خدا صلى الله عليه و آله حتى يك حديث مسند و متصل نيز نقل نگرديده است. ۱
پاسخ اين سؤال: شايد پاسخ صاحبان صحاح در مقابل اين سؤال ما همان باشد كه در بخش اول و در ذيل پاسخ سؤال اول شما مشروحا بيان گرديد كه:
با وجود اختناق و فشار حاكم بر حديث اهل بيتى در طول تاريخ نه تنها امكان نقل حديث از اهل بيت وجود نداشت بلكه مقتضيات و شرايط ايجاب مى نمود حديث هايى بر ضد اهل بيت جعل نموده و اين جعليات و دروغ ها را در جامعه ترويج نمود. بنابر اين اگر در صحيح مسلم در كنار پانصد و هشتاد حديث كه از ابوهريره نقل شده است به نقل تعداد سى و دو حديث از اميرمؤمنان عليه السلام و در كنار صدها و صدها حديث كه از بانوان مختلف نقل شده تنها به نقل يك حديث از دخت گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله اكتفا گرديده است و از حسن و حسين دو عضو اهل بيت و دو ريحانه رسول خدا صلى الله عليه و آله اصلاً اسمى به ميان نيامده و حتى يك حديث مسند و متصل از اين دو بزرگوار نقل نشده است معذورمان داريد!!
و اما سؤال حضرتعالى:
و اما سؤال حضرتعالى از صاحبان صحاح همان سؤالى است كه در مقابل محدثين شيعه عنوان فرموده ايد كه مثلاً مرحوم «كلينى» چرا از خلفاى سه گانه حديث نقل
1.براى آگاهى بيشتر در اين زمينه توجه جنابعالى را به مطالعه جلد اول سيرى در صحيحين جلب مى كنيم.