عقل معاد
عقلى است كه به امور اخروى توجّه دارد و از آن، به «عقل الهى» نيز تعبير شده است. به نظر مى رسد با اين تعريف، بسيارى از احاديثى كه درباره عقل در الكافى آمده اند، به معناى عقل معادند و ويژگى ها و فايده هاى اين عقل را بيان مى دارند. نظير اين كه امام هفتم عليه السلام فرمود:
يا هشام! إنّ العقلاء زهدوا فى الدنيا و رغبوا فى الآخرة؛ اى هشام! عقلا از دنيا روى گردان اند و به آخرت رغبت دارند.
يا آن كه امام صادق عليه السلام فرمود:
العقل ما عبد به الرحمن و اكتسب به الجنان؛ عقل، چيزى است كه خداى رحمان، با آن عبادت مى شود و بهشت به دست مى آيد.
چرا كه فقط عقل معاد است كه مى تواند چنين وصف شود.