اين، كتابهاى فراوانى را، ويژه اين موضوع به رشته تحرير درآوردهاند كه برخى از كهنترين و معروفترين آنها را، اينك مىنگريد:
از عالمان شيعى (11: ج 24، ص 8 - 14)
1 - عبداللَّهبن عبدالرحمن المسمعى البصرى ( - حدود 150 ق)، الناسخ و المنسوخ.
2 - حسنبن علىبن فضّال الكوفى ( - 224 ق)، الناسخ و المنسوخ.
3 - ابوالحسن دارم بن قبيصة التميمى ( - حدود 230 ق)، الناسخ و المنسوخ.
4 - ابوجعفر احمدبن محمد الاشعرى القمّى ( - حدود 250 ق)، الناسخ و المنسوخ.
5 - سعدبن عبداللَّه الاشعرى القمّى ( - 301 ق)، ناسخ القرآن و منسوخه.
6 - علىبن ابراهيم القمّى ( - 307 ق)، الناسخ و المنسوخ.
7 - محمدبن عبّاس، ابنماهيار ( - حدود 320 ق)، الناسخ و المنسوخ.
8 - عبدالعزيزبن يحيى الجلّودى ( - 330 ق)، الناسخ و المنسوخ.
از عالمان سنّى (38: ج 2، ص 190 - 202)
1 - محمدبن مسلم، ابنشهاب الزهرى ( - 124 ق)، الناسخ و المنسوخ.
2 - أبوعبيد قاسمبن سلاّم ( - 224 ق)، الناسخ و المنسوخ.
3 - احمدبن محمدبن حنبل ( - 241 ق)، ناسخ القرآن و منسوخه.
4 - ابوداود سليمانبن اشعث السجستانى ( - 275 ق)، الناسخ و المنسوخ.
5 - مكّىبن ابيطالب المُقرى ( - 313 ق)، الايضاح لناسخ القرآن و منسوخه.
6 - ابومسلم محمدبن بحر الاصفهانى ( - 322 ق)، الناسخ و المنسوخ.
مع الأسف بسيارى از آثار فوق، از ميان رفته و يا بهچاپ نرسيدهاست؛ بنابراين، براى مراجعه محقّقان و دانشجويان، چند نمونه از منابع موجود را گزارش مىنماييم:۱
1.كتابهاى علوم قرآنى، كه در مبحث اسباب نزول نام بردهشد؛ در اين موضوع نيز بهكار مىآيد.