۱۹۰ امور خلق به امام تفويض شده تا اطاعتشان روشن شود. ج / ۳ ب‏۴۹، ص‏۲۶۷/ ح‏۵ ۱۹۱ امور خلق به امام تفويض شده است. ج / ۳ ب‏۴۹، ص‏۲۶۸/ ح‏۸ ۱۹۲ امور خلق به امام تفويض شده است. ج / ۳ ب‏۴۹، ص‏۲۶۸/ ح‏۹ ۱۹۳ امور خلق و مقام فرض الطاعه و ملك عظيم به امام عطا شده است. ج / ۳ ب‏۴۹، ص‏۲۶۸/ ح‏۱۰ ۱۹۴ امام عالم است مثل ذى القرنين و آصف و خضرعليه السلام كه علم الاهى داشتند امّا پيامبر نبودند. الف ب‏۵۰، ص‏۲۶۸/ ح‏۱ ۱۹۵ امام به حلال و حرام عالم است؛ امّا نبى نيست. الف ب‏۵۰، ص‏۲۶۸/ ح‏۲ ۱۹۶ امام محدّث است اما نبى نيست؛ مثل آصف و خضر و ذى القرنين. الف ب‏۵۰، ص‏۲۶۹/ ح‏۴ ۱۹۷ امام مثل خضر و ذى القرنين است كه عالم بودند امّا پيامبر نبودند. الف ب‏۵۰، ص‏۲۶۹/ ح‏۵ ۱۹۸ امام مخزن علم الاهى است. الف ب‏۵۰، ص‏۲۶۹/ ح‏۶ ۱۹۹ امامان‏عليهم السلام‏محدّث‏اند. الف ب‏۵۱، ص‏۲۷۰/ ح‏۱ ۲۰۰ امام‏عليه السلام محدّث است؛ به همين جهت از شهادت خود و وقايع امور آگاه است. الف ب‏۵۱، ص‏۲۷۰/ ح‏۲ ۲۰۱ امامان‏عليهم السلام عالم، راستگو، محدّث و مفهّم‏اند. الف ب‏۵۱، ص‏۲۷۱/ ح‏۳ ۲۰۲ امام‏عليه السلام محدّث است و به سكينه (علمى) كه خدا به او داده است، صداى ملك را تشخيص مى‏دهد. الف ب‏۵۱، ص‏۲۷۱/ ح‏۴ ۲۰۳ امام‏عليه السلام محدّث است؛ امّا نبى نيست؛ مثل آصف و خضر و ذى القرنين. الف ب‏۵۱، ص‏۲۷۱/ ح‏۵ ۲۰۴ امام داراى روح القدس است و به واسطه آن حقيقت اشياء را مى‏شناسد. الف ب‏۵۲، ص‏۲۷۲/ ح‏۱