۵۶ خداوند به امامان‏عليهم السلام حكمت، يعنى فهم و قضا عطا كرده است. الف ب‏۱۶، ص‏۲۰۶/ ح‏۳ ۵۷ امامان‏عليهم السلام علامات هدايت‏اند. ب ب‏۱۷، ص‏۲۰۶/ ح‏۱ ۵۸ امامان‏عليهم السلام علامات هدايت‏اند. ب ب‏۱۷، ص‏۲۰۷/ ح‏۲ ۵۹ امامان‏عليهم السلام علامات هدايت‏اند. ب ب‏۱۷، ص‏۲۰۷/ ح‏۳ ۶۰ امام به تفسير قرآن علم دارد. الف ب‏۱۸، ص‏۲۰۷/ ح‏۳ ۶۱ خداوند، فهم و علم پيامبرش را روزى امامان‏عليهم السلام كرده است. (دعاى پيامبر در حق ائمّه‏عليهم السلام) الف ب‏۱۹، ص‏۲۰۸/ ح‏۳ ۶۲ امامان‏عليهم السلام پس از رسول خداصلى الله عليه وآله وسلم مخزن علم الاهى‏اند. الف ب‏۱۹، ص‏۲۰۹/ ح‏۴ ۶۳ خداوند، فهم و علم پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم را به امامان‏عليهم السلام عطا كرده است. الف ب‏۱۹، ص‏۲۰۹/ ح‏۵ ۶۴ امامان‏عليهم السلام اعلم از خلق‏اند و از كتاب خدا جدا نيستند. الف الف‏۱۹، ص‏۲۰۹/ ح‏۶ ۶۵ مردم به سؤال از امامان‏عليهم السلام امر شده‏اند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۱ ۶۶ مردم بايد از امامان‏عليهم السلام سؤال كنند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۲ ۶۷ مردم بايد از امامان‏عليهم السلام سؤال كنند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۳ ۶۸ مردم بايد از امامان‏عليهم السلام سؤال كنند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۴ ۶۹ مردم بايد از امامان‏عليهم السلام سؤال كنند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۵ ۷۰ مردم بايد مسائل خود را از امامان‏عليهم السلام سؤال كنند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۶ ۷۱ مردم به سؤال از امامان‏عليهم السلام امر شده‏اند تا در راه صحيح قرار گيرند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۷ ۷۲ مردم به سؤال از امامان‏عليهم السلام امر شده‏اند. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۸ ۷۳ سؤال از امامان‏عليهم السلام براى مردم واجب است. ب ب‏۲۰، ص‏۲۱۰/ ح‏۹