| ۲۳۷ |
دين را بايد از امام اخذ كرد. |
ب |
ب۶۲، ص۳۱۲/ ح۴ |
| ۲۳۸ |
به امام حكم و فهم و سخا داده شده و معرفت آنچه مردم بدان نيازمندند و آنچه در دينشان باعث اختلاف مىشود، تعليم شد است. امام به نور خدا مىبيند و به فهمى كه خدا عطا كرده است و به حكمتى از ناحيه خدا، سخن مىگويد. امام عالمى است كه جهل در او راه ندارد. امام معلم، حكم و عالم است. |
الف |
ب۶۲، ص۳۱۶-۳۱۳/ح۱۴ |
| ۲۳۹ |
علم به مايحتاج مردم نزد امام است. |
الف |
ب۶۳، ص۳۲۷/ ح۱۰ |
| ۲۴۰ |
علم به مايحتاج مردم نزد امام است. |
الف |
ب۶۳، ص۳۲۸/ ح۱۱ |
| ۲۴۱ |
حكم را بايد از امام اخذ و به امر او عمل كرد. |
ب |
ب۶۴، ص۳۳۰/ ح۱ |
| ۲۴۲ |
امام حجّت خداست. |
ج / ۱ |
ب۶۵،ص۳۳۹/ ح۱۳ |
| ۲۴۳ |
امام مردم را به دين خدا هدايت و علم خدا را به ايشان تعليم مىكند و علمى كه از امامانعليهم السلام پراكنده شده است، غائب نمىگردد. |
الف |
|
| ۲۴۴ |
امام از افكار و نيّات افراد آگاه است. (اميرالمؤمنينعليه السلام با علم الاهى خود از شيطنت طلحه و زبير پرده بر مىدارد.) |
الف |
ب۶۶، ص۳۴۵-۳۴۳/ ح۱ |
| ۲۴۵ |
امام به حوادث آينده علم دارد. (اخبار اميرالمؤمنينعليه السلام از سرانجام نهروان) |
الف |
ب۶۶، ص۳۴۶- ۳۴۵/ح۲ |
| ۲۴۶ |
امامعليه السلام از افكار و سؤالات ذهن مردم آگاه است. |
الف |
ب۶۶، ص۳۴۷/ ح۴ |
| ۲۴۷ |
امام به نطق حجرالاسود علم دارد و او را شاهد بر امامت خويش قرار مىدهد. |
الف |
ب۶۶، ص۳۴۸/ ح۵ |
