حليم باشد تا مزيّن به صفاتى چون همنشينى با نيكان، رغبت به نيكى، گذشت، آرامش و تأنّى، احسان، خاموشى، گشادهرويى گردد. (3: ص 16) مشخّصه ديگر، حزم و دورانديشى است. دورانديشى يعنى منتظرِ رسيدنِ فرصتِ مناسب بودن، حفظ تجربه، فرمانبرى از خدا و نافرمانى نفس، گزينش دوست خوب، عدم خودرأيى، دورى از اسراف، چيرگى بر خشم، آمادگى داشتن براى مرگ. (10: ص 401؛ 14: ج 75، ص 13؛ 6: ص 28؛ 4: ص 333)
صفات ارزشمند ديگرى همچون قناعت، حيا، خشوع (به معناى حساب بردن از خدا در نهان و آشكار (3: ص 20)، خُلق حميده و پسنديده با مردم، استقامت در راه توحيد و ولايت ائمّه طاهرين عليهم السلام ـ كه لازمه اين استقامت، داشتن تمامى صفات پسنديده و شايستهاى است كه تا كنون گفته شدهـ كياست، سكينه، نيّت خوب داشتن را در انسان سالم و وارسته، مىتوان ديد كه هر كدام شرح مفصّلى دارد كه در اين مقال نمىگنجد.
3. در ارتباط با اجتماع
مؤمن راستينِ خداباور با اعلام نيازمندى مطلق به درگاه الاهى، خود را بىنياز از مردم مىسازد (1: ص 82، ش 1288) و چون به حقيقت معرفت الاهى دست يازيده است، صفات ارزشمند و والايى در رابطه با مردم از او ديده مىشود. او انسان نيكوكارى است كه بر خير مداومت داشته، با آزار نرساندنش به مردم، كمال عقل و خرد خويش را نشان مىدهد. (از سفارشهاى حضرت عيسى در مورد عقل: 3: ص 283) مردمان از او در آسايشاند؛ گر چه نفسش از او در رنج باشد. (1: ص 465، ش 10687) مردان و زنان اين مكتب نسبت به پدر و مادر خود نيكى مىورزند (در حديث لشگريان عقل: برُّ الوالدين) و بدين وسيله، دعاى مستجاب آنان را شامل حال خويش مىكنند و بر سعادتمندى خود هر چه بيشتر مىافزايند. بانوى مسلمان ـ چنان كه در لشگريان عقل آمده است ـ خودنمايىاش فقط براى همسرش خواهد بود (12: ج 1، ص 22) و