1 ـ اهتمام همگانى به صحيفه سجّاديّه
انديشمندان و عالمان شيعى اذعان دارند صحيفه مكرّمه سجّاديّه در ضوء نزول قرآن كريم نشأت يافته و ذخيرهاى عظيم و برتر از همه ارزشهاست و حضرت زينالعابدين على بن الحسين عليه السلام آن را به امّت اسلامى هديه نمودهاند. امّا مىبينيم صحيفه سجّاديّه، آن گونه كه شايد و بايد، در بين عوام مردم تا انديشمندان جامعه و عالمان دينى، مورد توجّه كافى و وافى قرار نگرفته است. به طور نمونه مىتوان گفت:
مراسم بسيار كمى يافت مىشود كه جهت زمزمه دعاها و يا يك دعاى صحيفه، برپا شده باشد، در حالى كه مراسم دعاى ندبه، كميل و ديگر ادعيه، بحمداللّه بسيار فراوان و پر رونق برگزار مىگردد.
در هيچ يك از كتابهاى درسى دانشآموزان، درسى پيرامون معرّفى صحيفه سجّاديّه وجود ندارد. در دانشگاهها نيز حتى در رشته معارف، بحث جامعى پيرامون صحيفه سجّاديّه صورت نمىگيرد، در حالى كه بسيارى از كتابهايى كه مورد نياز و توجّه دانشآموزان قرار نگرفته و حتّى نسخهاى از آن را نديدهاند، معرّفى و تجليل مىشود.
در حوزههاى علميّه، جاى آن دارد اين كتاب مقدّس به عنوان متن درسى قرار گيرد، طلّاب علوم دينى به يادگيرى آن و پرداختن به شرح و ترجمه آن اهتمام ورزند و از غناى آن استفادهها ببرند.
در بررسى اجمالى كه از چند كتاب موضوعى حديث به عمل آمد، ارجاعات و استنادات به صحيفه سجّاديه، بسيار كم بود. در كتابى كه 1770 روايت، حديث و گفتار امام معصوم را به صورت موضوعى بيان كرده بود، فقط 15 ارجاع به صحيفه وجود داشت. يعنى از يك درصد نيز كمتر. در كتاب ديگرى كه 479 گفتار معصوم را بيان كرده بود، فقط 2 بار به صحيفه مراجعه كرده بود. يعنى كمتر از نيم درصد. در صورتى كه در بسيارى از موضوعات، مىتوان از فرازهاى صحيفه سجّاديّه نيز استفاده برد، ولى نويسندگان آن كتابها به دليل عدم توجّه به صحيفه و فقدان موضوعبندى جامع صحيفه، نتوانستهاند از آن بهره موضوعى گيرند.